Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пачакайце!

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Пачакайце! Ў цьмяным полымі згараючых планет – Абыякавасць і стома, і зусім мізэрны свет, ці патрэбна сэрца мучыць непазбежнаю тугой, Не захоўваецца вечнасць ў тленнай памяці людской. Так, бываюць катаклізмы і ў нас: цунамі, град, землятрусы, і паводкі, і Чарнобыльскі распад, войны гэты па сусвету... заліло за небакрай!.. І ад беднаты скудзее колькасцю людзей наш край. Не старонні назіральнік, я крычу ў навіслы дым: не спяшайцеся Зямлю спаліць бяздзеяннем сваім, калі кожны адкаснецца ад другога для выгод, то і Гея ператворыцца ў “Цітанік”-параход! Нашы душы палятуць дарогай простай у нішто, на засушаных прасторах жар і холад кіне ў шок, і чужы сусветаходзец прагундосе ў броняшкло вельмі сумна: тут жыццё, напэўна, некалі было... Air Max 95 Flyknit


цудоўны верш

цудоўны верш

выдатны верш.

выдатны верш.