Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пераклад санета 130 У. Шэкспіра.

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Зусім не сонца – бляск яе вачэй І не каралы – вуснаў спелы тон. Бялюткасць грудзяў снега не ярчэй Ды й валасы – не хвалі наўздагон. З квіценнем роз шыкоўных на кустах Не параўнаю скроняў прыгажосць. І любы пах – маёй каханай пах – Не лепшы водар з тых, што ў свеце ёсць. Хаця й прыемна голас мілай чуць, Але ж і ён – не спевы салаўя. Калі ж Багіні недзе існуюць, Тут, на зямлі, адзіная – мая. Таму, напэўна, так яна цудоўна І ёй не трэба слоў маны любоўнай…Off White X Max 97