Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пярунаў дуб

Сярэдняя: 4.3 (4 галасоў)
Пярунаў дуб каля вады Сыходзяць у нябыт гады А ён стаіць магутны, моцны Шуміць, красуе дуб пад сонцам Ці колькі дзён, якія ўлады І ён усё бачыць – сам не рады А людзі йдуць да дуба-дзеда Каб гора ў роспачы паведаць І хоць крыжы ў хаце кожнай Сюды ідзе сляпы, заможны, І помачы ў дуба просіць Сваю бяду яму прыносіць Тады звярнецца дуб да неба Ускіне гронкі, просіць :“Трэба, Дапамажы ты, Божа, людзям Бо як сляпыя у жыцці блудзяць”… Прыйшла дзяўчына – твар знаёмы Ці не яна ліла праклёны Ля дуба ў жніўні, год таму Знаёмы вочы – кветкі йльну… І абхапіла дуб дзяўчына: “Ну дзякуй, родны, хутка з сынам Сюды я прыйду прыхіліцца Ён, пэўна, у лютым нарадзіцца…” І стужку белую дзяўчына прымацавала на галіну Так дзякавала дубу йна… Пайшла. Адна? Не, не адна Стаіць дзед-дуб. Красуе волат. Ратуе дуб людзей ад гора… Узлятаюць стужкі ў рады… Пярунаў дуб каля вады… Zoom Lebron XI 11