Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аўтар невядомы

Сярэдняя: 4.6 (76 галасоў)

У небе легкія аблокіі
Яны плывуць у шлях далёкі,
Услед за хвалямі ракі
Сінюткай быццам васількі
У спелым, цяжкім, жытнім полі
А ўслед узлятаюль жаўранкі
І спеў іх раніць як ніколі
І крыж на беразе ракі
Стаіць усё ж ен не такі
Бо крыж стаіць той ні над мёртвым
У ім палоскі чорна з жоутым
Стаіць ён помнікам аб тым
Што ён стаіць над усім жывым

Самалдыка



Сярэдняя: 4.2 (150 галасоў)

І адшумеў ужо мой сад,
Ды й кліча йзноў мяне радзіма,
І вёска з жменею тых хат,
Ля плота ў чырвані рабіна...

І поле, дзе ты маладым
Калісьці з дзедам статак пасціў,
І лес - той ціхі і сівы,
Што прад зімою лісце страціў...

Дзяўчына тая, што кахаў,
Аднак не скрочыш ты з дарогі:
Цяпер ўжо іншы час настаў,
Насталі новыя трывогі.

Цябе чакае плот стары,
Сагнуўшыся, бы пьяны ў пекле,
За вёскай "вышыя" кусты,
Што год ці два ўжо як ссеклі...

Усё тут хочацца абняць,
Што помнішь ты, і дзе вы жылі,
Той край, дзе год, а можа пяць,
Твае гады адгаманілі.



Сярэдняя: 4.4 (42 галасоў)

А дзень гарыць, а дзень пылае
і зайчык сонечны гуляе
На рэчку весела бяжыць
Калодзец кожны аббяжыць
Бяжыць ён полем, лесам, лугам
і памагае усім у акрузе
Загляне ён у кожны дом
і дапаможа усім у ім...

з Магілёва



Сярэдняя: 4 (13 галасоў)

Будзе толькі горшай бяз грошай,
калі твая душа адна самота,
а думкі з'яўляюцца цяжкай ношай
а сэрца балюча сціскае атрута.

Ня зробяць грошы думкі дзеяй.
Ня будзе радасці і шчасця,
самота будзе звыклаю падзеяй,
калі ня справішся з напасцю!

Лянота - жудасць ды свінота!
Пакінь мяне, аддай мне волю!
Прэч ад мяне ідзі брыдота,
Я сам ствараю сваю ролю!

14:05 13.10.2012, ММП