Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Шлях

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Імкнуся шлях хутчэй агораць, але няведама куды, не цягне нудна перагортваць мне мітуслівых дзён лісты. Што будзе, то і будзе... ісціны не праліецца праз базальт... Калісь былі ў Расіі прыстані, травой зарос да іх асфальт, даводзіцца дыміць з натугай, пракладваць у балоце гаць, не падганяць сябе папругай, а ўсё да ісціны імчаць. Там хвалі лашчаць акаёмы, карэнныя там рыбакі, там рыба смачная, вядома і хлеба ломкія кускі – не задарма, не на халяву – за дэкламацыю балад пра доблесную тую славу скрозь бой прабіўшыхся салдат. Шчыглы засвішчуць на світанку сцягоў палошчацца асцё, смуга зацягвае заранку, не зацямняючы жыццё; загасла вогнішча, астыла, і зноўку крочыць ў цемнату, але не строем, так абрыдлым, у маю зямную мілату... Accessories


верш на высокім узроўні,

верш на высокім узроўні, вельмі цудоўна.