Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Восень плача...

Сярэдняя: 4.8 (5 галасоў)
Восень плача… Восень плача на шэрым халодным двары, І слязінкі дажджу мыюць шыбы акон. Мне самотна ад восеньскай гэткай пары Непазбежнай. Такі ўжо ў прыроды закон. Восень я не люблю. У ёй "бабіна лета" Толькі вабіць мяне прыгажосцю сваёй, Пазалотай лісця, позніх кветак букетам, І празрыстым паветрам, цяплом, сінявой... Восень позняя сум у душы выклікае І настрой невядомай паўнюткі нуды. Лета вечнага ў нашым жыцці не бывае, І бягуць без прыпынкаў у Восень гады. Восень плача. Хіба яна ў тым вінавата, Што прыйшлося нямоглым лісточкам дрыжаць? На пачатку была яна шчодрай, багатай, Ды вось хоча зіма яе месца заняць. І шкада мне яе. Да сябе запрашаю: "Ты пагрэйся, не плач больш на волкім двары. І прабач, я даю табе, восень, што маю..." Агонь весела ў печы сваволіць-гарыць. 1996 г. nike