Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Восеньскае

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Душуся моўчкі колкім комам Занадта справядлівых фраз... Цень парасона над галовамі, Ўсё болей аддаляе нас. Маўчыш, бясстыжы, ганарлівы, Спакойна жмурачы анфас; У вачах, халодных і журлівых, Старая стомленасць ад фраз... І страшны рота выгін жорсткі, Да вуснаў блізіцца маіх... І вочы мокрыя, і шчокі, Хоць парасон той на дваіх... Загасла ў лужы цыгарэта... Не будзе шчырым той адказ... Як шмат гавораць так пра гэта! Навошта так, як гэты раз?! Nike


Страшная, страшная

Страшная, страшная праўда...

яшчэ і не накрашаная пры гэтым.

цодоўны верш, узрушваючы.

цодоўны верш, узрушваючы.