Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Я стаяў...

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Я стаяў на гразкiм, прамоклым асфальце, Iшоў дождж - Сапраўдная сусветная залева, Але гэтай ноччу Мне чамусьцi Не хацелася спаць. У тваiх вокнах не было святла, Толькi лiпкi шэры дым струменiлся па шыбах- Ты была не адна... Сапрауды, Я нiколi не разлiчваў на тваю адданасць, Але так хацелася верыць, Што таемная з усiмi, Ты была сумленнай са мной. Якая наiўнасць... Апошнi раз ты сказала, Што мае словы Упершыню за шмат гадоў растапiлi крыгi. Зараз я стаяў па каленi ў вадзе I бачыў як плавiцца лёд у тваiх вачах. Я не магу цябе пакрыўдзiць, Не магу падыйсцi да табе, Не магу сказаць... А ты можаш... Але вусны маўчаць, i я разумею, Што чаканне дарэмна. Не ў першы i не ў апошнi раз Я разрываю сябе на кавалкi, Раскiдваю па наваколлi голас свой i сваю душу, Працiнаю сябе сотнi i сотнi раз, Не чакая нiчога I спадзяваясь на нешта, Аб чым не магу сказаць нiкаму. Я стаю на асфальце ў нейкай трасцы, Багна пад маiмi нагамi Усё глыбей i глыбей Цягне мяне ўнiз. I святло ў тваiм акне Мне не патрэбна... Ты не адна... А дождж ... хай iдзе, Ён так удала ўмее хаваць слёзы. Мужчыны не плачуць, Канешне не, Яны проста знiкаюць у рэках уласнага болю, А шчасце - Яшчэ адна казка. Я прасiў падмануць, i ты падманула, А што цяпер? Мне няма ў каго спытаць. I вуглi кастроў, што калiсьцi грэлi, Разносiць вецер... I на руках тваiх Мне не забыцца сном...adidas Yeezy kaufen


каханне

цудоуна!