Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

ЗДЫМАК (з думак)

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
На здымку чацьвёра. Стаяць і чакаюць, Над хлопцам у яме, малоцячым штосць, Які там высока кавадлу ўздымае, І бесперапынна працуе чагосць. А побач, навокал ніводнай травінкі. Нідзе не прылегчы – бетон і камень. І толькі ў далечы, у голых галінках Адное маленькае дрэўца расце. Вось так і будуюць адную краіну. Адзін штосць малоціць, калоціць, дзяўбе, А ўсе паглядаць, шкадуючы сілы. І рушыцца ж нешта, кудысць, пакрысе. Там будзе ад часу усё ў каменнях. Дакладна і роўна. Ніякіх раслін. Не будзе і розных лірычных памкненняў. Адно толькі дрэва... І творца адзін. Чаго ж мы стаім? Няўжо заблукалі На гэтай будоўлі, сярод камянёў? Няўжо, нават сэрцы, і ты камянямі? «Пупышкі» і «зерня», я вам распавёў! Таму ж, хто ў яме, патрэбна не слова, Бо не зразумелае будзе яно. Ужо ш зараўняны грамадства і мова. Або зруйнаваны?                       Або прарасло? Adidas