Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ігар Палынскі

Сярэдняя: 5 (1 голас)
вакацыі высокіх дамоў. агламерацыі аглядальнікаў тваіх сноў згубяць сэнс ізноў. праглынай святло, зьзяй перада мной. некалі было ў краіне мрой... ноч. апроч сценаў, апроч хмар самы дарагі тавар сумных ма- раў. апроч дамоў, апроч вязніц, апроч высокіх дрэваў ніц... падаеш. падхаплю твой палёт, завітаем у мой намёт - кахаеш. кандэнсацыі слёз на шчацэ. нацыі ўздоўж па рацэ. твая рука ў маёй руцэ. Jordan ULTRA.FLY


Сярэдняя: 2.6 (8 галасоў)
...і ўсё бы добра, каб не нажы па тонкіх хвалях, не чэмпіёнскія медалі - бо мне казалі, што не прыдумалі герояў, што не бываюць іглы ў шкарлупінні мрояў. ды ўсё бы добра, каб не я. мне абяцалі, што мёртвым ужо зусім не страшна, што горшы лёс ім недасяжны, што трэба бегчы, што не злічыць сваіх хвілін, і бачыць сны пра недапіты кафеін - мне абяцалі, што не я. хлусілі, мне часта хлусілі, а я на веру браў іх словы. перакананы быў, што клёва бегчы восенню, збяднелай восенню па лесе, па палях, направа, наўпрост праз горы снегу і праз травы... куды прыйшоў? дажджы пануюць. мокры асфальт - у адбітках фар. сканаў рэлікт цябе - ліхтар. машына часу, вязі наперад сотні міль, каб маім "ля" зайздросціў з неба містар Хіль!.. дажджы пануюць, а не я. вярніся, стрэл! мой пісталет даўно ў іржы, забылі пра мяне віжы... у пляшцы - спеў. на Марсе распусціўся бэз, а мой аповед стаў жнівом для тысяч п'ес. вярніся, стрэл! - вярнуўся я. Nike Zoom Live 2017


Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
не існуеш, не існуеш, а проста пішаш словы як з-пад асадкі трапіць верш — нібыта жыць нанова. а як раптоўна будзе ноч, ніхто не сніць цябе, апроч кагось на іншым карку свету, не здагадаешся, што гэта — той, хто я. павольны крок, адвольны крок — не супадуць дарогі. світанак у вокнах, бы знарок — як фота ў чыіхсьці блогах. зірні: як выбліск, стаўся дзень. на коўдру падае прамень. пра цябе пішуць у газетах. ты здагадаешся, што гэта — той, хто я. сярод ракі, сярод ракі пад лесам выспа дрэмле. няма ні чоўна, ні рукі, каб трапіць у тыя землі. на выспе вечар апантаны. з-пад цемры — позірк прыхаваны і чорны слуп — дым цыгарэты. не здагадаюся, што гэта — ты. Boots


Сярэдняя: 5 (1 голас)
не любі мяне. шукай не мяне. тампліеры па сэрцах танчаць сцюдзёнае танга. не шкадуй мяне. даруй не мне. рызыкуй не паспець выкрыць тых, хто ніжэй па рангу. і калі тэлефон скажа мне, што чарговыя песні ў сне разаб'юцца ў лісце і казкі душ чыстых - затрымаецца плынь сакральнай ракі і адчуецца дотык любімай рукі... помні мяне. не забудзь мяне, калі нават сканаю і птушкай узарву нябёсы. прабач мяне, кахай мяне! гэты шлях нам зададзена поруч прайсці самім Лёсам. nike