Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Галіна Дземідовіч

Сярэдняя: 3.8 (6 галасоў)

Віншую ўсіх са святамі,
Вясёлымі калядамі,
Каб у жыцці Вам шанцавала,
І радасці на ўсіх хапала.

Я жадаю ўсім пяшчоты,
Здароўя моцнага, дабра,
Няхай прыемные турботы
Не сыходзяць са двара.

Няхай праходзіць міма гора
І не ступіць на парог,
Няхай кахання будзе,- мора,
І заўжды шануе БОГ!



Сярэдняя: 4 (3 галасоў)

Я ўсё часцей бываю ў вёсцы,
У сталіцу езджу часам ў госці.
Усё там ззяе, зіхаціць.
А тут там-сям фанар гарыць.

Навокал цемра, цішыня.
Далёка не відаць агня.
Бо вельмі многа хат пустуе
Забыліся пра вёску тую.

Увага ўся да гарадоў
Туды імкнецца моладзь.
А ў вёсцы ўжо шмат гадоў
У царкву бабулькі ідуць на споведзь.

Адно спасло нас, што калгас
Пабудаваў пасёлак.
Жыллё для моладзі якраз
Збірае навасёлаў.

Бо вельмі дбайны кіраўнік
Прыклад тут намаганні.
А то даўно б калгас наш знік,
Каб не яго старанні.

Усе ён фермы аднавіў,
На новы лад настроіў,
Шмат новай тэхнікі купіў,
Паказчыкі ўтроіў.

Працуе моладзь тут у нас
Адказна, вынікова.
І праслаўляе наш калгас
Яна не выпадкова!

І будзе наша вёска жыць,
І будуць дзеці нараджацца.
Будуць вучыцца ў гарадах,
На працу ў свой калгас вяртацца.



Сярэдняя: 4 (9 галасоў)

Мой бацька быў таленавіты,
Усе ўмеў, быў працавіты,
Многа хат у сяле збудаваў,
Брат яго яму дапамагаў.

Валодаў гэблікам, стамескай,
Дзверы, вокны майстраваў,
Мы спалі там, за занавескай,
А ён ў чатыры раніцы ўставаў.

І працаваў ўвесь дзень рупліва,
Каб мы не ведалі нядолі,
Вясёлы быў і гаварлівы,
Жадаў ён нам найлепшай долі.

Не адзін вулей пчол ён меў,
Усё пра іх ён разумеў,
І зімы ўсе былі мы з мёдам,
Дзяліўся ён ім і з народам.

Любіў сяброў ён частаваць,
Агурочкам з мёдам,
Сваю вішнёўку наліваць,
Выпіць з асалодай.

На акардыёне граў,
Нават не знаўшы нотаў,
На слых акорды падбіраў,
Весяліў з ахвотай.

І сапожнікам ён быў,
Абутак шыў, рамантаваў.
І гэту справу ён любіў.
І многа кніг ён прачытаў.

Яго няма ужо даўно,
Але стаяць тыя хаты ў сяле.
Для мяне ён жывы ўсё адно,
Мне так яго не дастае.



Сярэдняя: 3.9 (8 галасоў)

Якое страшнае слова вайна
Ад яго адразу сэрца замірае
Няхай ніколі не паўторыцца яна
І наша моладзь пра яе не знае
Няма на свеце жудасней бяды
Калі людзі між сабой ваююць
Няхай жа згіне гэта слова на заўжды
І нашы дзеці выбухаў не чуюць
Калісьці нашы продкі ваявалі
Загінуў кожны трэці беларус
Яны сваю зямлю абаранялі
І адступіў фашыст як подлы трус
І у наш час яшчэ вядуцца войны
І не спіцца дзецям па начах
А нам жывецца весела, прывольна
Няма трывогі, страху у вачах.
Нам не патрэбны ліхалецці
Няхай растуць у шчасці дзеці
І сонейка ўсім смяецца
І будзе мір на ўсёй планеце!