Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Кацярына Елісеенка

Сярэдняя: 3.6 (22 галасоў)

Аднойчы я
Аднойчы ты
Вярнемся туды
Адкуль ішлі
І праз вятры
І праз дажджы
Мы зразумеем
Усі шляхі..
Аднойчы я
Аднойчы я
Я зразумею як жыла
Што берагла-
не зберагла
Аднойчы я
Аднойчы ты
Аднойчы ў сны
Вернеш мяне
І з той зімы
Дзе побач
Роднымі былі
Аднойчы мы...



Сярэдняя: 4.2 (5 галасоў)

...Ламалі крылы..
Так жа будзе лепей..
Ламалі мары, быццам проста Шкло
I душу рылі як дзікі ці вепры
Лычом шукалі хіба жалудоý...

Кідалі словы.. Думалі скаруся...
Маýчаý у адказ, я здрады іх не браý
Я першы раз няýдачай ганаруся
Ад няýдач вышэй сябе трымаý..

Iсці наперад цяжка, лёс мой сведка..
Адной Надзеі мне гарыць святло..
Хай верш напіша лепшая паэтка..
Ёй раскажу як з праýдай усё было..

Мой край,народ..мой лёс, куды? завошта?
Я хіба нечым Бога ýгнявіý?
Шуміць мой клён у адказ...:"А сэрца коштам..
Йно даражый, чым мара што ты сніý..."



Сярэдняя: 5 (3 галасоў)

Луг паэта поўны траў.
На жалейцы ветрык йграў
І аб праўдзе, і аб волі
І аб горкай нашай долі…
Луг паэта каля рэчцы,
Дзе вядзе ён з лёсам спрэчкі:
Хто каго перажыве?
Вершы я? Ці верш мяне?
Луг паэта ў рамонках,
У васільках, бярозках тонкіх…
Б’юць званы старой царквы
Людзі, ці прачнемся мы?
Ці пачуем яго слова
Ў цішыні лясоў сосновых..
Заклікаў любіць зямлю,
Не чужыну, а сваю…
Зіхаціць раса на лузе,
Каля рэчцы белы бусел,
І няхай няма паэта…
Яго луг заўсёды ў кветках…



Сярэдняя: 5 (1 голас)

... У далонях зорка
Што у мой поспех верыць
Адчыняе уперад
Мне заусёды дзверы..

Ззяе мая зорка
Ворагам на зайздраць
Ix вачыма коліць
Зорка - іx нянавіcць.

Я на небасхіле
Зорку запаліý
Ліпенем ці жніyнем
Я за ёй сачыý

Мілаваý y восень
Усю зіму бярог
Ззяе мая зорка
Свеціць на парог

Дарагая зорка
У Маёй руцэ
Запаліць ёй можна
Мільён сардэц..

Пагляджу у неба
Ведаю, гарыць
Вершамі паэтаý
Зоркам лёс свяціць