Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

паэтам

Сярэдняя: 4.3 (12 галасоў)
“НОВАЯ ЗЯМЛЯ” Запала ў сэрца “Новая зямля”. Мне ўспомніцца не раз праз часу замець: У шостым класе з хваляваннем я “Мой родны кут” расказваю на памяць. І лашчыць слых мне шчырай пахвалой Настаўніца і ставіць мне “пяцёрку”. Што даражэй няма зямлі сваёй, Я з той пары навек засвоіў цвёрда. І сёння праз навалы навальніц – Я шчасліў, бо мне ёсць дзе чэрпаць сілы: Я ведаю на памяць да драбніц Свой родны кут, што мне таксама мілы. Я цешуся, як тое немаўля, – Вясна зямельцы справіла абновы; І радуе, што “Новая зямля” – Жыцця падручнік пакаленням новым… Nike


Сярэдняя: 4.4 (37 галасоў)
"Раздача бяздомных жывёл". Вы чулі? Чыталі пра гэта? А добра, каб хтосьці правёў Раздачу бяздомных паэтаў. Мо нехта мяне бы абраў, Аблашчыў, прывёўшы дахаты, Ў куточку мне коўдру паклаў, Наліў у кармушку гарбаты. Я б вершы яму прысвячаў, Спяваў дыфірамбы ды песні, Заўжды на парозе страчаў – І нам не было б разам цесна. Але – гэта проста бяда – Паэтаў ніхто не заводзіць. Сабаку бяруць ці ката, Паэты ж нічыйныя ходзяць. 20.03.2011 Kids Clothes


Сярэдняя: 4.8 (5 галасоў)
*** Хай сняцца сны. А добрыя збываюцца, Пакуль жыццё – суцэльны палігон, Дзе дабрыня, бывае, забываецца, Благое – мчыць за намі наўздагон. І ўгэтым коле, гэтай кругабежнасці Суседзямі – сябры і несябры, Суседзямі – нягрэшнікі і грэшнікі, І нават – песняры і хлусняры. І кожнаму нябёсамі адмерана Жыццёвая няпростая вярста Ад Берага З’яўлення і да Берага, Адкуль глядзіць нямая пустата. І ў гэтай кругаверці разняволенай Валеты так і пруцца ў каралі, А каралі звяргаюцца ці войнамі, Ці здрадай – здрайцаў многа на Зямлі. Адно паэты, быццам бы заклятыя, Загадку свету мкнуцца разгадаць І ў гэтым прад усімі вінаватыя – Іх зорны час закончыўся, відаць. І толькі ў снах бывае, што збываюцца Іх мары, як нябесны плытагон Вяшчуе: “Дабрыня не забываецца…” Хаця жыццё – суцэльны палігон… Predator 18 x Pogba FG


Сярэдняя: 4.3 (4 галасоў)
Рыма старога паэтаў, у неба ўзнёс горкі дым. Альфа згарэла і бэта - паэты спяваюць глухім. Горад стагоддзі прабудзе, дыхае разбураны Рым... А мёртвыя толькі людзі - паэты спяваюць глухім. Розныя людзі на свеце, з духам і добрым і злым... Словам бясконцым не верце - паэты пяюць глухім... Canimus surdis* (лац.) - мы спяваем глухім. nike