Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мікіта Броўка

Сярэдняя: 3.9 (17 галасоў)

Прачніся, сонца – час ужо,
Грукоча ў дзверы зімні ранак.
І подых ветрыка яго
Па свеце разнясе світанак.

Я разгадаю твае сны,
Чаканні, мары, таямніцы.
Спакою не даюць яны
І вочы — ясныя зарніцы.

Я патану ў глыбіні
Яскравых тых паўночных зорак.
А ты мяне не абміні,
Ў надзеі рот не пхні свой корак.

// 27.12.2011, турма на Акрэсціна.



Сярэдняя: 4.1 (16 галасоў)

Пішы заўсёды мне, пішы,
Пішы ў шуме і цішы.
Пішы ўдзень, пішы ўноч,
І словамі ў мой розум кроч.
Пішы пачуццямі, пішы
Радкамі ўздоўж маёй душы...



Сярэдняя: 4.2 (5 галасоў)

Рассцілае ложак
За заходам цень.
Прыпыняе рухі
Сонца карусель.

Сонейка збяжала
Спаць за далягляд.
Ценню прыхавала
Наш вялікі сад.

А ў садзе птушкі
Бачаць сноў віры –
Кволыя рачушкі,
Што бягуць з гары.

Зноў бялюткі месяц
Асвятляе сны.
Спяць у небе зоркі,
Засынай і ты.