Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Соф'я Бузун

Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
Жыццё… Коўдрай снежнай палі абняліся, Апрануліся дрэвы ўсе, Хутка святкі ізноў пранясліся, І дарога так хутка жыццё ўсе нясе… Сэрца б’ецца і ціха чакае, Калі зноў расквітнеюць палі, Калі сонейка шчыра заззяе І падорыць пяшчоту зямлі. Чуеш, дружа, завеі мятуць, Але час пралятае і хочацца жыць, Ведай, дружа, што дні прабягуць, А з-за сцюжы – не трэба сягоння тужыць. Ты хапай свой настрой І ідзі з ім на двор, Падзівіся сягоння прыродзе, І запамятай ты, што настрой твой – Твой твор, Будзе розным пры рознай пагодзе! Усміхайся сябрам і суседзям – усім, Усміхайся завеі і сцюжы, І заўважыш, што стаў ты якімсці зусім, Не такім, а інакшым, і вельмі дзюжым! Крылы вырастуць зноў у цябе, І сустрэнуць цябе перамены, У жыцці есць усе, як і ёсць у сяўбе, Што пасееш – збярэш несумненна. Air Max 90 NS GPX


Сярэдняя: 3.4 (7 галасоў)
Шмат прыгожых гарадоў на Беларусі: Віцебск, Слонім, Копыль, Слуцк і інш, Але Мінск - ён усім бліжэй чамусьці, І як ён расце - заўсёды ты глядзіш. Яго вуліцы, гасцінцы, забудовы, З кожным годам усё змяняюць выгляд свой, Што было старэйшым - будзе новым, І цяплом павабіць за сабой. Шмат дамоў будуюць у ім прыгожых, Аднаўляюць лініі метро, І ўсе, хто быў у Мінску, - кожны, Усміхнецца гледзячы ў акно. І калі пабудзеш ты ў сталіцы, Пабываеш у тэатры, у кіно, То табе ён часта будзе сніцца, Як вялікае птушынае гняздо: Кожны час кудысь спяшаюць людзі, І як хваля - усё бягуць, бягуць, Глянеш каму ў твар - і тут забудзеш, І ўдумаешся, што гады ідуць. Час ідзе, і горад прыгажэе, Аднаўляецца і папаўняецца людзьмі, А вакол яго прырода ўсё яснее, Бо адзін з прыгожых гарадоў ён на зямлі! 15.04.1998 г. Adidas Shoes


Сярэдняя: 3.3 (4 галасоў)
Дарагая мая матуля! Я ў думках з табою заўжды. Ведай ты як цябе люблю я І жадаю табе вясны. Я не раз табе дакучала, Хвалявала цябе без прычын, Позняй ноччу мяне ты чакала І на твары тваім след маршчын. Я прашу ў цябе прабачэння За ўсё, што было не так, Што ў адносіны нашы ценем Пракрадаўся халодны жах. Нават зараз, калі я ад дому далёка, Калі нас раздзяляе шлях – Усё-роўна мая дарога Зноў прыводзіць дадому да нас. Кожны раз, калі я еду Ты чакаеш мяне адна: Ты чакаеш мяне да абеду І выглядваеш ты з вакна. Зараз ведаю табе цяжка – Надыходзіць вясна, а за ёю турботы, Але гэта табе вельмі значна, Бо з дзяцінства закалена ты да работы. Ты працуеш з рання да ночы, У школу ходзіш і вучыш дзяцей, І ласкавыя іхнія вочы Зорка сочаць за ходам падзей! У школе нашай у роднай Паважаеш ты свой калектыў. І заўсёды сябруеш ты з песняй народнай На любімы вясёлы матыў. Шмат вясёлых хвілін у жыцці Табе дорыць унучак – наш Сашка. Ён блішчыць як агенчык у цёмнаё начы І вяселіць бабулю, калі ёй так цяжка. І якая складаная штука – наша жыццё: Быць матуляй, бабуляй – усім на свеце І заўсёды захоўваць цяпла пачуццё, Бо з табою знаходзяцца родныя дзеці. Дзеці любяць цябе і чакаюць, Калі прыйдзеш да дому ты, Усе разам цябе сустракаюць І хінуцца ў час бяды. Як цудоўна, што ты ў нас такая: І табе ад нас нізкі паклон! Мама, мамачка, дарагая! І хай гэта не будзе сон. adidas


Сярэдняя: 4.1 (12 галасоў)
Я заўсёды табой ганаруся, Беларусь – ты Радзіма мая, Як квітнееш ты – я дзіўлюся, І цябе ўслаўляю я. Я люблю твае рэкі, азеры, Я люблю тваю мужнасць і стаць, Водар хлебнае нівы бадзёры, І ўсмешкі дзяцей як чуваць. Я люблю тваё сонца ўранку, І блакітнае неба ўдзень, Твае зоры люблю на світанку, І ў спякоту люблю я твой цень. З кожным днём ты расцеш і мацнееш, І табой ганаруся я, Як прырода вясной прыгажэеш, І квітнееш ты, як зямля. Важкі клад для цябе твае людзі, Што жывуць на Роднай зямлі, Што працуюць і вельмі любяць, Беларусь, што для іх збераглі. Беларусь – ты Радзіма наша, І няма цябе прыгажэй, Ты мая – і яго, і ваша, Што на свеце ёсць даражэй? 25.12.2010 NIKE