Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

свядомасць

Сярэдняя: 5 (15 галасоў)

                          У вянок светлай памяцi
                                         У. Караткевiчу
 
Сустрэўся вам
Хоць раз змярцвелы вецер?
Вы верыце,
Што дрэвы маюць нервы?
А бачылi,
Як кроў сцякае з вецця
У смецце
I бляшанкi з-пад кансерваў?
 
Спынiцеся
Ля могiлак самотна,
Паслухайце:
Крыжы вядуць размову.
А бачыце,
Вунь там плывуць з балота
Дрыкганты
Над туманнасцю вясновай?
 
Не чуеце,
Як полымя шугае?
Не бачыце,
Як дзесь па-за сусветам
Загадкава
Планета дагарае,
Такая ж,
Як Зямля мая, планета?
 
Не смейцеся,
Не хмыльцеся ўсяведна!
Не рвiцеся
Бяздумна ў невядомасць.
Я ведаю:
У душах нашых бедна
Пакуль што
На сапраўдную свядомасць.



Сярэдняя: 4.3 (73 галасоў)

Зашумела нудна восень
Шумам лісцяў, шумам сосен,
    Даўшы волю хмурам;
Ажно з гоняў Беларусі
У вырай вылецелі гусі,
    Паплылі ўдаль шнурам.
 
Следам з выраем, з гусямі
Паляцелі думкі самі,
    Сэрца ўскалыхнулі;
Ўскалыхнулі долі плесняй,
Азваліся казкай-песняй,
    У смутку патанулі...
 
Ой, вам, гусі-вырайніцы,
Жыць не доўга ў чужаніцы,
    Зноў к нам прыплывеце,
Зноў вас будуць сустракаці
Нашы рэчкі, сенажаці,
    Наша сонца ў цвеце.
 
Ой вы, гусі-гудзіцелькі,
Не забудзеце зямелькі,
    Дзе дзяцей пладзілі,
Дзе вы месячык страчалі,
Дзе вы зоркі падлічалі,
    Плавалі, хадзілі.
 
Знаю, зложыце тут косці,
Толькі злётаеце ў госці,
    Асвяжыце грудзі:
Вы не ўмееце йшчэ, гусі,
Выракацца Беларусі,
    Як умеюць людзі.