Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Віталь Заянчкоўскі

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Ці плакальшчык я твой,
Ці ты ёсць маё гора;
Сыры,бязлітасны астрог,
Які бытуе зараз у модзе.

Няхай хлусня ў маіх радках,-
А ты нямала пакалечыў;
Згубіў нямала ты жыцця,
Згубіў апошні,той,агеньчык.

Скарблю па тым,хто зараз там,
У гэтай муцы,катлавіне;
Хто коціць слезы па вачам,
Хто без пары памарна гіне.

Дзе быць вытворцам,-ды не там
Няма там зараз нічаго святога,
Чытаю толькі па вачам,
Якія ім угатована дарога.



Сярэдняя: 5 (5 галасоў)

Душа знямела ў цяжкіх муках
І гука мовы не чуваць,
Нямала ў свеце ёсць навукаў,
Як лёс жыццёвы неспсаваць.

Як не забыць сваю радзіну
І мову ў сэрцы затрымаць
Як бараніць сваю Айчыну,
І шанаваць,ды узвышаць!

І не дарэмным помніць словам
А так,каб з чыстаю душой
Спявалі пенсню над прасторай,
Ды ганарыліся мы ёй.

І не згубіць ў вяках праклятых
Таго,што продкі збераглі;
Свабодных дум і мар крылатых,
Што нараджаліся ў любві!



Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)

Я не Колас,не Купала
Ды свабодаю дышу.
І,такіх,як я,нямала
Успявае пра душу.

Я не вецер,не аблокі,
Толькі вершы із грудзей
Паяўляюцца,як зоркі,
І,заўсёды для людзей.

Я над цемраю,абманам
Свой чыню,людскі прысуд.
І пра цара,і пра пана
Будзе ведаць усякі люд.

Я не зорка,і не хваля,
Толькі вершы для душы.
Я пішу,пра то,што мала
Мы свабодай даражым.

Я паляк,і, той жа рускі,
Я ваш сябар на вяка.
П ю я водку без прыкускі,
Еду ў госці здаляка.

Вершы вы мае ў бяседзе
Распяваеце наўкол.
Толькі ведайце,што едзе,
Ужо свабода ў ваш дом.

Я не Колас,не Купала,
Ды я з прозаю жыву.
Каб зямля мая не пала,
Я свабоду вам нясу.