Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Юрась Мішуцянін

Сярэдняя: 3.4 (7 галасоў)

З сумленьнем трэба размаўляць,
Не пакідаць яго сам-насам
З душой,што прагне вышыні,
Не пакарыўшыся абразам,

Што сьвет няспынна пасылае,
Каб паглядзець на што прыгодны.
З сумленьнем трэба працаваць,
Не дазваляць зрабіць лагодным

Твой твар.Бо думкай вінен жыць,
І рухацца наперад жвава.
З сумленьнем трэба размаўляць,
Бо ты жывы,а не выява,

Не фатаздымак,што зьмярцьвела
Пад пылам на стале стаіць.
Калі ж маўчыць яно-то ведай:
Табе сумленна не пражыць!



Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)

Глядзіць сьвітаньне пустымі вачніцамі,
Чарапох,якіх у магілах тысячы...
А над імі ня крыж,толькі вецер шапоча,
Толькі дожджык ідзе,толькі цемра ў ночы...

На касьцях зьбялелых-кропля расы,
У якой вясёлка чысьцінёю грае.
А наўкол-цішыня,толькі чутна нібы
Хтосьці ціха малітву чытае...

Гэта шэпт верасоў,гэта вецер гуляе,
Ціха сосны гамоняць нічутка...
То душа Курапатаў гаворыць з табой,
Шле праклён на свой лёс пакутны.