Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Лёс і песьня

Сярэдняя: 4.7 (71 голас)
Я аглядаў чужыя гарады, Не нашы помнікі не нашай славы – I быў ад крыўды зрок сьлязой засланы, I біў у скроні думкі ток круты: Нелітасьцівы быў наш лёс, браты: Красу, што продкі зь любасьцю стваралі, Чужынцы зь лютасьцю агнём сьціралі, Каб не ўцалелі нават і сьляды. Але сьціхаў няўчуты крык бяды – I паўставала зь небыцьця нанова Краса ў абліччы каменя і слова, Каб зноў зрабіцца прахам праз гады. I зноў кляліся прадзеды-дзяды: "Сто раз памром, а не пакінем верыць У нашу заўтрашнюю славу-веліч, У нашы заўтрашнія гарады!.." I зноў нам сьвеціць ранак малады, Свой новы лёс народ упарта творыць. Адкуль жа ў песьні праступае горыч? З глыбінь вякоў... Там – бездань гаркаты.Shop Women's Sneakers by Brand


Мое самое любимое. И какая

Мое самое любимое.
И какая горькая правда в тексте.

ОтличныЙ)

ОтличныЙ)

хороший стих

хороший стих