Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мне варона дасужая...

Сярэдняя: 4.7 (3 галасоў)
Мне варона дасужая Лёс калісьці накаркала: Што мне ў пару прысуджаны Будзе венчаны з чаркаю. Будзе венчаны з чаркаю, З хмельнай лютасцю шэраю. Мне варона накаркала – Я таму не паверыла. Я таму не паверыла, Але гэтак і сталася: Лапцем ліханька мерыла, Морам слёз упівалася. Морам слёз упівалася, Насычалася з’едкамі, Нібы птушка, матлялася Над маленькімі дзеткамі. Над маленькімі дзеткамі – Каб з гаротай не зналіся, Каб дзівоснымі кветкамі Да святла павярталіся. Да святла павярталіся, Да сусвету адкрытага, За матулю трымаліся, Не за бацьку прапітага. Не за бацьку прапітага, А за веды глыбокія, Што, старанна дабытыя, Стануць пэўнай палёгкаю. Стануць пэўнай палёгкаю, Накіруюць і вывядуць – І на мэты высокія, І на мудрыя вывады… Мне варона дасужая Лёс калісьці накаркала: Што мне ў пару прысуджаны Будзе венчаны з чаркаю. Будзе венчаны з чаркаю, З хмельнай лютасцю шэраю. Мне варона накаркала – Я таму не паверыла… Я таму не паверыла, Але з год ужо ёсьціка, Як зямельцы даверыла Свайго мужа-нябожчыка. Свайго мужа-нябожчыка Пахавала, аплакала… А за дзетачак, Божачка, Ад душы шчыра дзякую! 24.01.2011 Women Jordan Shoes