Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мой дом, бывай!

Сярэдняя: 3 (5 галасоў)

- Мой дом, бывай!

...І паўстане залеў адказам,
Зайдзецца машына балючым даўгім гудком.
Багажнік прыстукнуў, як кропка ў канцы расказа.

Бывай, мой дом.

Мы некуды едзем бясконцымі заваротамі,
Па змытай дарозе прасоўваемся ледзь-ледзь.
Раённае радыё скардзіцца перашкодамі,
Але і без іх анічога не зразумець.

А недзе кватэра прыснула ў ружовых шторах.
Чакае, пакуль удыхну навасельны пах.

Прададзена хата.
Я хутка прыеду ў горад
І, можа, забуду яе састарэлы дах.

Напэўна, забуду пра ганак, калодзеж, поўню,
Што цьмяна глядзіць у блакітны вячэрні сад.
Лягчэй не прыгадваць.
Здаецца, прасцей не помніць.

Мой дом, выбачай!
Бо дарогі няма назад.

І кроплі сцякаюцца стужкай буйнога срэбра,
Зрываюцца хмары за морачны небакрай...
Мы едзем кудысьці, куды мне зусім не трэба.

Мой дом, бывай.