Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Нібы апалая лістота...

Сярэдняя: 4 (4 галасоў)
Нібы апалая лістота Пачуццяў жоўтыя сляды... А побач цемрыва і слота Без той, каго ня бачыў ты... Без раставанняў і спатканняў, Світанкаў разам і начэй.. Без словаў шчырых і вітанняў, І ейных як агонь вачэй... А лісце ўсё кружляе-таньчыць Напару з ветрыкам між зор, Жыццё -- кіно, якое лашчыць Падманам сэрца бы актор.. Мінае час, а лісце з намі Як з намі памяць з веку ў век Гуляе з смерцю і багамі Бо так задумаў чалавек Калі найперш прамовіў "маці", Пасля "Радзіма", "Гонар", "Край" І толькі не казаў ён пра каханне Бо сам кахаў, бо сам ствараў Свет бел-чырвона-бела вольны, Убраны дыванамі мар... А недзе ў восені павольна Пачуццяў паміраў пажар... Supreme X Air Max 98


Вельмі прыгожы,шчымліва

Вельмі прыгожы,шчымліва балючы верш...Дзякуй.