Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Недасканалая істота

Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)
Недасканалая істота жытло здымае ува мне. і так кіруе мной употай, што ўсё жыццё па-свойму гне. Хоць не даюся я, пракуда у кожнай справе, кожны міг суе даўжэнны нос усюды і распускае свой язык. Хаця ўсяго-ткі кватаранка, а гаспадарыць – хоць крычы: як пачынае звягу зранку, так і пілуе да начы. Дае бясплатныя парады – што можна мне, а што – ні-ні і пільна кідае пагляды на свет мой знешні з глыбіні. Бывае так, што ледзь не плачу з-за нейкай болькі, а яна з мяне страсае справаздачу, і што не так – мая віна. А ноччу ў бок мяне штурхае – ці быль абдумваю сваю, ці, бессаромная такая, ужо даўно салодка сплю. Вось так і мучымся мы з ёю: хаця агульны маем дах, я з недарэкаю сваёю амаль штодзённа “на нажах”. Магчыма, Бог таго жадае, каб кожны з нас анёлам стаў. ды як магчыма рэч такая, калі ўнутры – не ідэал?! 12.01.2013 Air Max 90 Ultra 2.0 Flyknit