Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пераклад санета 147 У. Шэкспіра.

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Каханне – ліхаманка… Жар залью – І зноў нутро калоціцца ад смагі І немач неспатольную маю Ўсё болей распаляе хмелем брагі. Мне розум, пільны ўрач, прапанаваў Шмат лекаў ад хваробы майго сэрца, Ды я ж яго не слухаў, бо кахаў... І вось – мне недалёка ўжо да смерці… Цяпер не ўратавацца мне ніяк: Мой розум назаўжды мяне пакінуў - І думкі ў смуце зблыталіся так, Што тлум паліўся словамі маімі… Я кляўся: ты - выток майго святла, А ты – пякельны вір, мая імгла… Nike News