Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

"Цвярозым быць – навошта жыць?!"

Сярэдняя: 4.5 (15 галасоў)
“Цвярозым быць – Навошта жыць?!”, – І нехта зноў жыццё камячыць, Пачаўшы піць, Ды гэтак піць, Што свету белага не бачыць. Сто грам – пачын І за жанчын,.. А дзвесце – дзеля фанабэрства,.. А трыста – Звонкае “чын-чын”… - І сабутэльнікі – братэрства. І там, і тут – Гасцінны кут, Дзе п’юць, не ведаючы, мусіць, Што п’янства – спрут, Страшэнны спрут, Які, схапіўшы, не адпусціць… Бліжэй, бліжэй… Бы сотня змей, Але ў абліччы невідзімкі… Ды ўсё тужей, Ды ўсё цяжэй Яго смяротныя абдымкі… Ізноў сям’я І ўся радня Спаўна рассёрбвае распусту… Бяда твая, Бяда мая – Вар'яцтва горкія наступствы. Каб не набыць І не лячыць Хваробу дзікага разгулу, Не трэба піць! Не трэба піць, Каб у нябыт не зацягнула! sneakers


Жыццёва!=)))

Жыццёва!=)))