Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Я іду на вайну

Сярэдняя: 4.7 (12 галасоў)
Прабач, Беларусь мая, родная маці. Прабач, калі штосьці рабіў я не так. А я не магу заставацца ў хаце. Прабач, не адмоўлюся я - не мастак. Бо маладзік зьмяняе ветах мімаволі, Ды зоры ў небасхіле свой працягнуць шлях. Сыны твае, о Беларусь, жадаюць волі І прага да яе гарыць у іх вачах. Хай удалеч імкнуцца чырвоныя коні, А кнехты над імі ўздымаюць мячы. Бо катам ад нашай літоўскай Пагоні Ніколі, ніколі не ўцячы. Прабач мяне, гай мой, бацькамі абраны, Пагроза, няволя цябе хай міне. У сэрцы баліць мне пякельная рана І я жа іду на вайну. За цябе... NIKE


Пад канец усё сталася зусім

Пад канец усё сталася зусім дрэнным. Я маю на ўвазе ня словы, а рытм і памер.

Мне здаецца, што па гэтай

Мне здаецца, што па гэтай частцы другі слупок не супадае з астатнімі.
Мабыць наўмысна зроблена імкнучамуся быць першым на кані?
І калі "ветах" - не забарона невядомага, дык тады цяжкавата зразумець.