Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

маўчанне

Сярэдняя: 4.1 (7 галасоў)

Калі баішся праўдай апячы,
Дык не ілжы - адкрыецца мана.
Лепш не кажы нічога – прамаўчы.
Бо што маўчанне? Проста цішыня.

І мір, і шчасце лёгка зруйнаваць -
Адзіным словам, стрэліўшы ў душу.
Дык разумней, каб зла не прычыняць,
Заўжды захоўваць шчырасці мяжу.



Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)

У гадзiны набатных турбацый,
калi й мужны зшыбаецца з ног,
ратаванне вымольвае мацi —
просiць Бога, каб дзетак збярог —

і малят-немаўлят, i дарослых,
і дзяцей, і унукаў сваiх...

"I над безданню, Ойца нябёсны,
захавай птушанятак маiх!

Уратуй iх палёт ад падзення,
ад варожай — у сэрца — стралы!
Барані, як бранёй, блаславеннем —
i вялiкiх, i самых малых!

Зберажы i ў iмгле ад нягоды
далягляды i крылы душы!
Хай у радасць iм будзе свабода
жыць па Слову Твайму — й не грашыць!

I прабач, што малюся не ў храме,
i так проста, як сэрца дае...“

Мацi плача — i неба над намi
спачувае маленням яе.

А яна
на зямлi,
што адкрыта
ўсiм вятрам
(затулiцца бы след!),
вечнай стражнiцай,
карыятыдай,
слёзы лье,
ды адмольвае
свет.

23.03.20