Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

праўда

Сярэдняя: 4.1 (7 галасоў)

Калі баішся праўдай апячы,
Дык не ілжы - адкрыецца мана.
Лепш не кажы нічога – прамаўчы.
Бо што маўчанне? Проста цішыня.

І мір, і шчасце лёгка зруйнаваць -
Адзіным словам, стрэліўшы ў душу.
Дык разумней, каб зла не прычыняць,
Заўжды захоўваць шчырасці мяжу.



Сярэдняя: 5 (6 галасоў)
                                  Хто хлусіць,
                                  Той вып'е і закусіць,
                                  А хто праўду кажа,
                                  I так спаць ляжа.
                                                З народнага

Ну што ж, хлусі, ну што ж, брашы
З усіх сваіх абмонаў —
Грабі ў кішэні барышы,
Балюй,
         жыві з разгонам!

Што ж да мяне, то хай і так
Я лягу спаць парою,
Але не змусіш аніяк
Мяне
        крывіць душою.

Хлусі, віляй, убок адводзь
Свой зірк, хавай у ночы,
А трэба, у сабакі хоць
Пазыч на хвілю вочы!

А я хачу і жыць, і пець
У лад з душой — што будзе.
I ўсюды, дзе б ні быў, глядзець
Адкрыта ў вочы людзям!


Сярэдняя: 5 (1 голас)

Нязменны той, хто праўду любіць,
На ёй адной трымае вочы,
Бо хто душы маной не згубіць,
Той і да фальшы не ахвочы.

Як час вакол усё змяняе!
Але ёсць рацыя ў прыродзе –
Што толькі невуцтва знікае,
Тады, як мудрасць - узыходзіць…



Сярэдняя: 5 (4 галасоў)

Хто ведае, пра божы суд?
Калі? І дзе? У чым ён будзе?
А што калі яго прысуд
Здяйсняецца праз Вас, людзі?

Гатовы мы сякерай быць?
Сячы ўсё, што набалела?
Упэўнена сячы…, каб жыць,
Каб уся істота не хварэла?

Балюча гэта, што казаць.
Жывое ёсць і ў гангрэне
Але калі пашкадаваць,
Дык шкода будзе ўжо пэўна.

Вось так і словаў вастрыня.
Яна ад бога нам даецца.
Таму- сячыце, і штодня,
Бо замаўчыш – загіне сэрца.