Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

містыка

Сярэдняя: 4.8 (22 галасоў)

Кожны дзень прачынаюсь і бачу
Свае вочы, далоні і вусны.
Быццам помер, але я не плачу,
Атрымаў невялікія плюсы.

Ёсць жаданне адчуць подых плоці.
Так хачу да сябе дакрануцца
Не для дрэнных учынкаў, наўпроці,
Але ўсё ж не магу дацягнуцца...

Дзевяноста адзін сантыметр
Раздзяліў маю душу і цела.
Паміж намі ёсць толькі паветра
І не стаць нам ужо адным цэлым.

Цела больш не адчуе пакуты
І праблему маралі ў душы.
Ну а дух не паддасца спакусам,
Што зыходзяць на цела ўначы.

Але ўсё ж такі звязаны ніткай,
Бо адлегласць нічога не значыць.
Аб'яднаныя мэтай-агіткай:
Свае сны ўраз наяве ўбачыць.



Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)

А ў іх сляза-сляза!..
Німа зе музіка взь

Веду вас в Храм. Как Матер Божа.
Бо шо шэ можня гондэ вам.
Оно ж эгіловцэв подбросіть
Ув одноклясьніць шпань.

І вот, вжэ оскорбыв сістронку:
Куда ж ты фатаграхій нам?!
Ведь так нельзя пысать на фотках!
І мы йіх швырк ув ямк.

Да! шэ вылызны страхы в псовні.
Бо вдруг запрут оп5 ф шызарнь.
А то й відправЯць ув колодяз...
Ну, знаеш сам... дэ князь.

О так, наверно, і с пісьмом Вась,
Шо вчора лічно Таньць засЛяль.
Ну, шоп вспокойіты ту Козку,
Шо в Новый Год жэ ракДзікЛась.

Няма. Няма й СнігуРак в срак!
Ны то шо Коляды дід Мняв.
То, можэ, вы паймёце нас?
Чы шо-то я нывлад уф Сашк?