Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

сквапнасць

Сярэдняя: 4.3 (12 галасоў)

У бацькі неяк сын спытаў:

- Чаму – у беднага бываю –
Ен сам багацця не прыдбаў,
Але хоць як дапамагае.
У куркуля ж дабра мяхі,
Але мяне ён і не бачыць.
Няўжо з-за грошаў стаў такі?”

- Задаў ты, сынку, мне задачу!
Зірні ў акно. Што бачыш там?

- Жанчыну, …хлопчыкаў, … дарогу…

- Яшчэ ў люстэрка свае глянь
Што бачыш там?

- Сябе самога.

- Так вось: люстэрка і акно -
Са шкла – і тое, і другое.
Дадай жа срэбра ты ў адно -
І адлюструецца табою…

Вось так і гэты багацей -
Скарб назапасіўшы, няйначай,
Не заўважае ўжо людзей,
Бо ледзь сябе праз срэбра бачыць…