Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алесь Рыбачонак

Сярэдняя: 3.6 (8 галасоў)

Інжынеры чалавечай душы
прыходзяць на працу –
бяруцца за справу.

Ускрываюць грудную клетку.
Капаюцца ў галаве.
Шукаюць у пятках.
Не могуць знайсці –
Душы.

Вядуць к гастраэнтэролягу.
Дастае зонд.
Глядзіць.
“Ёсць душа.”
“Яна ў страўніку.”
З палёгкай уздыхаюць.
Завуць повара.



Сярэдняя: 3 (1 голас)

Каменная пліта. Квадрат.
Калісці вольны камень.
Загнаны геамэтрыяй у палон,
Ён служка чалавека, раб.
Ён надмагільны камень.
Стаіць, ахоўвае спакой гаспадароў.



Сярэдняя: 4 (1 голас)

Наша ніва буйна ўскаласіла.
Падрыхтавана глеба добрая была –
Касцьмі, крывёй зямлю мы ўгнаілі,
Пятля і куля нам дапамагла.
Мужык Купала не спужаўся працы,
У беларуса праца ў крыві.
І словы мудрыя кладуцца,
Як быццам зерне ў раллі.
Ізноў пальюць палеткі слезы.
Бязпамяцтва - як сон-трава.
І помнікі амаль забыты,
І к хлебу трэба каўбаса.
Нашчадкі прамянялі Слова
На грошы, ціш, ману.
Няма каму пажаць палеткі,
Загіне Хлеб наш на карню



Сярэдняя: 4.7 (6 галасоў)

Пусты касцёл.
Разбураныя сцены.
Вятрыска гойсае па алтары.
І ціш вакол…
Вакол спакой пякельны,
Няма душы на гэтае зямлі.
Цвінтар аброс імхом,
Крыжы між дрэў хіляцца,
І камень крышыцца ў пясок.
Хто тут ляжыць?
Мо наша памяць?
Ці будучыня нашых праайцоў?