Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аляксандр Фрайт

Сярэдняя: 4.3 (14 галасоў)

Столькі год я шукаў за мяжою лёс,
Што амаль пазабыў сваю родную мову,
Ноччу рэчкі іскрысты ад зорак плёс,
І ў бярозах гасцінец недалёка ад дому.

Мне б вярнуцца туды, дзе зусім я ня лішні,
Дзе увосень салодка спіць золатам гай,
Дзе дзяўчынкай са смакам саспелае вішні,
Пацалункам туліцца да вуснаў мой край.

Там бы памяць ўстрывожылі іскры,
Над вогнішчам у купалаўскім свяце,
Дзе бы ноччу я з лодкі выйшаў,
На тым беразе малым дзіцяцем.

І пануе ў сэрцы чужая краіна,
Не пакінуўшы месца для роднай старонкі,
А духмяным напоем свае ўспаміны,
П'ю я ноччу ў думках употай ад жонкі.



Сярэдняя: 3.9 (11 галасоў)

Кабет шматлікіх і настойлівых
Увагу не адпрэчваў, нават раз,
Даюць – бяру, хай непрыстойна,
Але цяпер так патрабуе час.

Павольна ў сэксе па нядзелях,
Вар'яцкі ноччу, хутка днём,
Адрэналінам поўны і падзеямі,
Хай кожны дзень паліць агнём.

Вядома, лепш бы з пастаяннай,
У любыя дні, або часы,
Але ў жыцці я вечна п'яны,
Сяброўкамі Белай Русі.