Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

іронія

Сярэдняя: 4 (4 галасоў)

А ну марш ф Полісьсе!

Сягоньня я, ох, як,
Дзівосна шчаслівы!
Бо, го, удалося
Зь ліцьвіньмы паціскатц.

Праблем ніякіх жа
Не чыняць бандзіты.
Онь выйдзь падключысь-ка
Хаця б к іх дзеньжішкам ш.

Нох-нох! Ешчэ-ешчэ!
І й айн маль вам німцый
Уваляць за ніц прам
Аж ф сайціку сь Вірш ваш.

І как ты ні фскрыквай
Хоць ф сне, мілы Дзікінс,
Навошта ты пошту
Забіў жа, глядзіма!

Ды і, ой, пароляў
Не ведаш ат скрыньКі сь!
Таму прошу-прошам
А ну рыхітС3рвайсь!

А вы, мае дзікі,
Чытаць вмейце дідка.
Бо я стаўлю й цыхры.
Ну, так, ля балды жэ.

Напрыклад, Стрыльчышка
Ты пальцам вазьмы шэ й.
Ьтут мы, хы, іш, ліпым
Шэ й в шэйман трох Ціграў.

Ну, шо за намёкы
От тута такіе?
Хы! Ха! Паліць Крышны
Ф пажур ажны лізэ з.

А шо вот за слово!..
Вы ж мне тут засмійтэсь.
Французскэ? Чы рускэ?
От так вот полізь в ліс!

Пудляхы мы как бык.
В фаворы, ну, добрым:
Ого як бо зь Конь ваш
Палюбліват ётвынг!

Бо ж в поўсць раптам хвацка
Шэ можым жым жопцы.
От він і зайшоўся
Ад сфыньськага лойка.

Таму вам шчасліва
Жалаям гульліці
На вашай ральлі зе
Ды й цёплым зь ужытКу ш.



Сярэдняя: 4 (4 галасоў)

Дні паўзуць як п'яны сваяк з гасцей,
Зімовай соннай мухай.

Аднойчы я прачнуся сукай.
І жыццё адразу стане нашмат прасцей



Сярэдняя: 4.7 (15 галасоў)

Па сцяжынках віхлястых вечнасці
у адных супярэчнасцях
ў беспрасвет мяне доля нясе… —
Не такі ж, як усе!..

Дзівачок, наіўняк,
не выношу хлусняк,
здрады хітрыя… —
шэрасць прыкрая!..

Словам, не зразумелы я,
хто ў распутстве ап’янелыя,
мітуслівыя, як мурашы…
Мой стаіўся агмень душы!..

Не такі, як усе…
Завірухамі, і па расе
шлях згублю, шлях шукаю… —
бо, светлае бачу
і шмат аб ім знаю!..



Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

Ну, осцусь Я зь дзед

А мне хочеца влепіць вжэ
Шося зном. Бо ек
Да влад слухаці АідКу сь
Да з ціп Вед шэ й ексь.

Но кагда мы тут з Васіштай
Да во ліпым гжэль,
То, ну, ек ды й як ліцьвінКі сь
ПойМуць нас, Котэй.

Ах, маі ж вы да харошы
ГонДы во 100 дзеўк!
Как любіці вас ды гордых.
Ведзь усе вжэ Леўк.

Пагаворма ж, можа быці,
Тутака с Сергейк?
А то, ну, тону ва жыце
Сонечных вачэй.

Гап-гап-гап! Ій я зь АгапКу ўш
Да взев за вошек.
Ах, мое ты шчесце рыжэ!
Ах, майн птасынеТК!

Ну, зь ТамарКа ш КлімаВец.
Хто дэ шчэ в Мняв е.