На пагорку, ў нас За хатай, Дуб старэнькі У тры абхваты. А ягоныя сынкі – Маладзенькія дубкі, Дзесь цяпер шумяць Далёка… Дуб сумуе Адзінокі.
Побач з дубам, Ля дарожкі, Пасадзілі мы Бярозку. А бярозка – Глянуць люба.. Хай унучка будзе ў дуба.
Верабейка ў лужу ўскочыў, Растапырыў крылцы. Пакупацца, мусіць, Хоча Ды прастыць Баіцца.
- Гэй, не бойся! - Я крычу Са свайго аконца. – Не прастудзішся, Дзівак, Там жа ў лужы сонца!