Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Надзея Артымовіч

artymowich.jpg

Нарадзілася 18 лютага 1946 года. Бадай, самая цікавая і асаблівая паэтка са шматлікай беларускай меншыні у Польшчы. Нарадзілася і жыве ў Бельску Падляскім, паводле адукацыі філялягіня, выпускніца Варшаўскага ўнівэрсытэту.

Дэбютавала ў 1970 годзе на старонках “Нівы”. Аўтарка паэтычных зборнікаў "We śnie w bólu słowa" (1979), "Роздумы" (1981), "Сезон у белых пейзажах" (1990), "З неспакойных дарог" (1993), "Дзверы" (1994, з паэтычнымі камэнтарамі Алеся Разанава), "Лагодны час" (1998), "Адплывае спакойнае неба" (1999), "Жоўтая музыка".

Паэтка ўдзельнічала ў шматлікіх літаратурных сустрэчах у Польшчы й Беларусі, яе творы перакладзены на польскую мову.



Сярэдняя: 4.7 (19 галасоў)
He гавары
Што прайшла вясна
He гавары
Што забрала рака
Нашы мары і кветкі
Глянь
У ценю нашай восені
Родзіцца
Парастак зелені
Надзеі 
Яшчэ зарана
Ha промень сонца
Але
Ужо дрыжыць у паветры
Толькі нам відочная
Вясёлка.
     Заменімся мы
     У пералівістыя колеры
     Або ў кветкі
     Або ў птушкі
     Або ў песні
     Песні разлівістыя
     Песні ціхія-ціхія
     Мы створым музыку
     Арыгінальную
     Непаўторную
     Нашу ўласную.
Плывуць
Набіраюць румянцаў
Нашы думкі.


Сярэдняя: 3.7 (9 галасоў)

Зайграла музыка ў лесе,
Запрасіла да танцаў
Поўну зелень:
Дрэвы-віртуозы
Шалеюць...
Шкада, што ніхто іх мастацтва
He ацэньвае...
Няма бісаў,
Рухі непаўторныя...
Галінкі ўюцца,
Як балерыны...
Колькі грацыі,
Прыгажосці
У гэтых танцах — мелодыях!

На зялёную сцэну
Уваходзіць барабан.
Першыя кроплі дажджу.
Ідзе бура...



Сярэдняя: 4.4 (12 галасоў)

Мама
твая рука непрыкметная
моцная
тваё слова ціхае
шчырае
тваё сэрца
вялікае
ты нясеш мой цяжар
Мама
павер
наступіць дзень
калі мы пагаворым