Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сэрца засціла слота...

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
Сэрца засціла слота, Захлынула самота. Дождж у тысячы ботаў Снег у кашу таўчэ. І, ўздыхаючы ўпотай Над маёй адзінотай, Затапляе гаротай, Спачуваннем цячэ… Ой ты, долюшка-доля – Непатрэбная воля! Не сустрэну ніколі Погляд, мне дарагі. Стогне вецер ад болю Над спустошаным полем, Дзе былога вуголле Пахавалі снягі. Ці душа скамянела? Ці пад саванам – цела? Тую радасць, што мела Не змагла зберагчы. У расстанні здзічэла – Стала глебай збялелай, Ад тугі звар’яцелай У бясконцай начы. Не чакаю нікога. Не жадаю нічога. Перад светам і Богам, Нібы ў споднім, стаю... Снег засыпаў дарогі, Замяцеліў парогі... Ну каму мне пад ногі Кінуць долю сваю? Womens Footwear Online