Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Смуткую... Спачуваю...

Сярэдняя: 3.8 (4 галасоў)
Туга. Адчай. Знямога. Скруха. Паблізу — слёзы. Ледзь крані. Не маю сіл навіны слухаць. У смутку… нават камяні. Страшэнны выбух. Дым атрутны. Тэракт на станцыі метро. Людскія целы,ногі,рукі… І смерць. Гаротнае таўро. Чаму? Нашто? Адкуль — такое? За што і хто знішчае нас? Бунтуе сэрца пад рукою. Але… Ці будзе нам адказ? У мокры твар скуголіць вецер, Спрабуе высушыць тугу. Хтось каментуе ў Інтэрнеце, А я і мовіць не магу. Іду туды, ўскладаю кветкі. Раздрай, разгубленасць і жах. Няўжо мы ўсе — марыянеткі Ў пачвары-нелюдзі ў руках? Ў вачах — скалечаныя целы. І кветкі, кветкі, свечкі, све… Боль працінае звар’яцелы. У плачы стыне свет. Ці ж мы ў закладніках у катаў? Ці наша доля — жаль, выццё? Але ж павінна быць адплата — За кроў, за слёзы, за жыццё! Няхай зямля ў іх пад нагамі Пякельным полымем гарыць! Людскі прысуд — не за гарамі. І кары Божай не спыніць. 14.04.2011 Air Jordan News


Якім б не быў фінал

Якім б не быў фінал раследу,
Усім вядома аб адным -
Каго пазбавяць перасьледу,
Хто перасьлед адзін усім!
Прыхватызатар Беларусі
Заўсёды вырашыць, як ёсць -
Мы перашкода яму, людзі!
Як костка ў глотке, калі ўпрост!
Ён Беларусь! А мы ўсе косьці!
Каго ён з'еў, каго зсушыў.
Каго зрабіў чырвонай дошкай.
.
Няма жывых дзе ён хадзіў!

Катэгарычна.

Катэгарычна.

Дзякуй, Таццяна. Гэта першы

Дзякуй, Таццяна. Гэта першы моцны і насамрэч варты верш з усяго графаманства, прысвечанага трагедыі 11 сакавіка.