Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

тэрарызм

Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)
Калі б наперад людзі ведалі І тое загадзя спазналі, Што іх чакае ў Дамадзедаве Ў гаротным аэравакзале! Яны бы планы перайначылі, Змянілі б рэйсы і маршруты, Каб іх на бойню не прызначылі – На паляванне смерці лютай. Прылётаў зала... Люд чакаючы… Страшэнны выбух… Груды целаў… Падлогу кроўю заліваючы, Балюе д’ябал звар'яцелы. О, душагубы! Каты подлыя! Няўжо вы тут, у гэтым пекле?! А мо жывыя і свабодныя, Агульнай жудасці пазбеглі? Ці вам пляваць на ўзрывам зваленых? Нашто так, нелюдзі ?! Навошта?! Пачуйце крыкі, стогны раненых! Ці іх жыццё не мае кошту?! Навокал – нечыя каханыя. Яны жылі, любілі ўчора, А сёння – доля акаянная – Спазналі смерць. Якое гора! Даўжэе спіс людзей загінуўшых. Бічуюць жорсткасцю навіны. О, Божа! Дай астатнім сілушкі, Каб перажыць, каб не загінуць! Каб пахаваць на гора-выплаты Бацькоў, мужоў, каханых, дзетак. Каб адрыдаць, ды ўсё не выплакаць… А кветкі, кветкі… Колькі кветак! Ля іх - жанчыначкі ўчарнелыя, Мужчыны, дзед слязу ўцірае: “Хай вас, вар’яты азвярэлыя, Гасподзь магутны пакарае!" Хай пакарае! Ды не мілуе! Няхай за ўсё яны адкажуць! Падумаць страшна, людцы мілыя, Чаго ўзамен ім Бог адважыць. 28.01.2011 Nike SB Hyperfeel Koston 3


Сярэдняя: 3.8 (4 галасоў)
Туга. Адчай. Знямога. Скруха. Паблізу — слёзы. Ледзь крані. Не маю сіл навіны слухаць. У смутку… нават камяні. Страшэнны выбух. Дым атрутны. Тэракт на станцыі метро. Людскія целы,ногі,рукі… І смерць. Гаротнае таўро. Чаму? Нашто? Адкуль — такое? За што і хто знішчае нас? Бунтуе сэрца пад рукою. Але… Ці будзе нам адказ? У мокры твар скуголіць вецер, Спрабуе высушыць тугу. Хтось каментуе ў Інтэрнеце, А я і мовіць не магу. Іду туды, ўскладаю кветкі. Раздрай, разгубленасць і жах. Няўжо мы ўсе — марыянеткі Ў пачвары-нелюдзі ў руках? Ў вачах — скалечаныя целы. І кветкі, кветкі, свечкі, све… Боль працінае звар’яцелы. У плачы стыне свет. Ці ж мы ў закладніках у катаў? Ці наша доля — жаль, выццё? Але ж павінна быць адплата — За кроў, за слёзы, за жыццё! Няхай зямля ў іх пад нагамі Пякельным полымем гарыць! Людскі прысуд — не за гарамі. І кары Божай не спыніць. 14.04.2011 Air Jordan News


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Чорная бездань...
                            Пакутамі – пекла ...
                                                        Жудасць і жах!
Гайкі і ніты –
                   каб смерцю пасекла –
                                                        ў жорсткіх руках...
У сэрцах вар'ятаў –
                             сумненняў ніякіх –
                                                          мэта – знішчаць...
Госпадзі – Божа!
                           А ці ж нас ад страху
                                                            не ўратаваць?!
Хто ім дазволіў
                          бязвінныя душы
                                                     раптам згубіць,
Выбухам радасць
                             людскую парушыць,
                                                               лёсы спаліць?
Колькі адчаю,
                       болю і гора,
                                           стогнаў і слёз!
Дзе тыя рукі,
                      дзе кат, каторы
                                                цемру прынёс?
Ці ж тая нелюдзь
                             штось разумее?
                                                       Чуе ці не?
Што калі-небудзь
                             зернем пасее,
                                                    тое пажне…
Jordan sneakers