Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

пра Максіма Багдановіча

Сярэдняя: 4.3 (25 галасоў)

Так зайздрасна: насіць вянок паэты
І мець імя задумнае Максім,
Кахаць зямлю з яе жыццём глухім
І песняй перавіць юнацтва леты;

Ад хараства не ведаць іншай мэты
І адшукаць, што горда поўны ім,
І родны люд у руху маладым,
І зачарованых палеткаў кветы.

Ды тым цяжэй ў краі чужым заўжды
Счыняць павекі й ведаць, што сюды
Не даляціць зязюлі голас летам,

Ні песня беларуская ў жніво,
І прыгадаць няраз, што мо і ў гэтым
Трагічнае схавана хараство.



Сярэдняя: 4.2 (44 галасоў)

Калі паміраюць паэты,
Што ні перад кім не гнуцца, —
У чалавецтва прасветы
На ўсе вякі застаюцца.

I ні пры чым тут гены,
Што правяць жыццём і светам,
Паэтам няма замены,
Няма замены паэтам!

Калі паміраюць паэты,
Калі яны паміраюць, —
Няпраўда, што ўсе сакрэты
Нам яны пакідаюць.

Яны забіраюць з сабою
Талент свой адмысловы,
Кінуўшы ў мора людское
Свае несмяротныя словы.

Калі паміраюць паэты,
Што ні перад кім не гнуцца, —
У чалавецтва прасветы
На ўсе вякі застаюцца.



Сярэдняя: 4.9 (10 галасоў)

Яшчэ пяскі магілы свежай
Пад сонцам Крыма не цвілі…
Спытай у чайкі беласнежнай,
Хто там пахованы й калі?..
 
Чыя забытая магіла,
Травой паросшыя сляды?..
Спытаю ў чайкі белакрылай,
Адкажа чайка мне тады:
 
“Дзе скалаў стромкія абрысы
Ад вока крадуць чырвань-свет,
Пад сценьмі стройных кіпарысаў,
Памёр вялікіх дум паэт”.
 
Памёр паэт на сцежках славы
І рукі ў роспачы зацяў.
Ў грудзях з сухотнаю атравай
Адцвіў у росквіце жыцця!..
 
Памёр паэт!.. Ды песня вечна!..
Яна звіла яму вянок!..
Бо ў чарцы пеніцца адвечна,
Жыццёва-хмельнае віно!..
 
Над морам ноч…
                            Маўчыць магіла…
Звіліся сцені на расе.
Пад крыкі чайкі белакрылай
     Пажоўкла моладасць ў красе!..



Сярэдняя: 4.3 (47 галасоў)

Ён навучыў, здаецца, гаварыць
Па-беларуску нават кіпарысы,
Барвінак на магільніку гарыстым
Ён навучыў, здаецца, гаварыць.
Паўднёва сонца плавіцца ўгары,
Зямля гарачая, нібыта прысак...
Ён навучыў, здаецца, гаварыць
Па-бёларуску нават кіпарысы.