Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Паўлюк Трус

trus.jpg
Нарадзіўся 6 траўня 1904 года ў вёсцы Нізок Уздзенскага раёна Менскай вобласці ў сялянскай сям'і. У 1923 г. скончыў Уздзенскую сямігодку, у 1927 г. - Менскі беларускі педагагічны тэхнікум. Працаваў у рэдакцыі гомельскай газеты «Палеская праўда» (1927-1928), вучыўся на літаратурна-лінгвістычным аддзяленні педагагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1928-1929). Быў сябрам літаратурнага аб'яднання «Маладняк». З першымі творамі выступіў у друку ў 1923 г. У той час друкаваў свае вершы ў газетах “Беларуская вёска”, “Зьвязда”, “Савецкая Беларусь” і у часопісе “Маладняк”. Пры жыцці паэта выйшлі з друку два зборнікі: “Вершы” (1925) і “Ветры буйныя”(1927). Пазней выйшлі зборнікі паэзіі Збор твораў (1934), «Творы» (1935), кнігі Выбраных твораў (1931, 1940, 1941, 1946, 1949, 1953, 1958, 1967, 1977, 1979), «Новай квадры настаў маладзік» (вершы і паэмы, 1984). Для дзяцей выдадзена кніга паэзіі «Падаюць сняжынкі» (1983). 30 жніўня 1929 года ў поўным творчым росквіце Паўлюк Трус, захварэўшы на брушны тыф, памёр.Nike Paul George PG3


Сярэдняя: 4.5 (26 галасоў)
Апала сінь… цвіце па-над раўнінай, Вяргіні цвет асыпалі даўно, І стынуць ў золаце асмуглыя рабіны, Стаяць і журацца увечар пад акном. І ў жоўтацвецені над ярам і далінай Тане ў каўшах асенняе віно. І спяць гаі… і сыплюцца лісты… Звіняць акорды ў сэрцы маладым.air max 1


Сярэдняя: 4 (27 галасоў)
Вясна!.. Вясна!.. У цвеце нівы, Цвітуць асмуглыя сады; Кіпучай радасці прылівы Хвалююць сэрца пералівам Ў грудзях вяснова-маладых!.. I п'ю я ў моладасці мілай Кілішкі поўныя да дна, Што мне ў маленстве падарыла Чароўна-светлая вясна. Яна сустрэла мяне рана, 3 дарамі ласкавай зары, Як сонца плавала ў тумане Ды сосны плакалі ў бары. Яна сустрэла мяне ў полі 3 вянкамі чараў і надзей, Дзе песні буйныя на волі Свабодна веялі з грудзей... . . . . . . . . . . . . . . . . Вясна у цвяту! Цвітуць парэчкі, Цвіце язмін на дне душы!.. Гаі альховыя над рэчкай Смяюцца й журацца ў цішы. А там, у ярах пры даліне, У вішнях тонуць хутары, Дзе спевы кволаю вятрынню Калышуць змрок - вячэрні іней, - Плывуць спакойна з-пад гары. I ловіць сэрца ў заміранні Акорды жыцця цераз край: "Гара высокая ў тумане, А пад гарой зялёны гай"... Узыйдзе месяц над курганам У вянках прыгожасці і чар, I ўзорам тонкім, даматканым Засцеле ў просіні абшар. Рассыпле пацеркі з прыполу, Заўе карункі на расе, - Дзе вербы хіляцца дадолу У сваёй чаруючай красе. А песня коціцца далінай Ў акордах, поўных пачуцця, I ў сэрцы родзіць успаміны Былых аповесцей жыцця!.. Бы ў казках светлага дзяцінства, Жывыя вобразы ўстаюць... . . . . . . . . . . . . . . . . У вішнях вёска... На гасцінцы, Чуваць, начлежнікі пяюць... А там, ў тумане за гарою, Званок далёка празвініць, I ціха зноў... Па-над ракою, Як вольны табар пры агні, Сядзяць у світках саматканых Малыя хлопцы. Ў тыя дні Цвіла фантазія півоняй, Было так весела ўсягды, - Таму вы й мілы мне сягоння, Мае дзіцячыя гады!.. Так мілы Сэрцу дарагія Дзіцячых сноў Былыя дні. Як сведкі, Вобразы жывыя, Ў красе Паўночнай цішыні Вы ўстаеце перада мною На сцежках Светлае вясны, - Шумяць дзе ў полі Тры сасны, - Каб адпачыць Я мог душою. I там, дзе плакаў я ці мала I выпіў боль душы да дна, - Хачу, каб вечна красавала Прыгожа-светлая вясна. Вясна!.. Вясна!.. У цвеце нівы, Цвітуць над возерам сады; Шырокай радасці прылівы Хвалююць сэрца пералівам У грудзях вяснова-маладых!..Mens Footwear Online


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Гады бягуць, Гады каменні крышаць, А мора б'е, Цалуюць хвалі дно. На скалах гордага Каўказскага узвышша Табе саўю сузорысты вянок! Стаю адзін... Маўчаць ў гарах аулы, Даліны журацца Пад кроплямі расы, I плача стэп Глухім вячэрнім гулам У пацалунках дзікае красы. А там, дзе сон, На цёмным небасхіле Бялее ў шэрані Аснежаны Эльбрус... Табе, Каўказ, Паэты спеў дарылі, Сягоння й я Акорды падару!.. Стаю адзін, Дзе саклі пад гарою Узоры ткуць 3 зыбучае імглы, Дзе над абрывамі Высока нада мною Між скал віюцца Горныя арлы. Табе, Каўказ, Чароўныя паданні Складалі дні Глыбокай старыны. Там Пушкін, Лермантаў Ў часы былых паўстанняў Тваю красу авеялі яны. Стаю адзін... Стаю, маўчу й дзіўлюся, Як скалы крышацца Пад вечнасцю вясны. Я сэрцам тут, А думы ў Беларусі, На хвалях Нёмана, Дзе плаваюць чаўны. Дзе сыпле сінь Каралі на азёры I тчэ дасэнь На цёмнай глыбіні, Дзе радасць - смех, . Як цвет асенніх зораў, Дзе звонкі сум, Як моладасць крыніц! Гады бягуць, А дні каменні крышаць, I мора б'е, Цалуюць хвалі дно. На скалах гордага Каўказскага узвышша Табе саўю сузорысты вянок!NIKE