Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

прыгажосць прыроды

Сярэдняя: 4.4 (34 галасоў)
Лятае вольна павуцінка, Блукае сумна ў лесе муравей, Прыйшла ужо восені часінка І адляцеў у вырай журавель... Пафарбавала восень лес у чырвань, З усіх палеткаў накрыўку зняла, І у валасы свае апошніх кветак Шматкаляровых жменьку увіла... Лятае вольна павуцінка Больш песен не спявае салавей, Прыйшла ўжо восені часінка І дождж бясконцы чуецца часцей... Дрыжаць у садах лісточкі трапятліва, Рабін у пацерках гарыць пажар, І кожны дзень зямлю цалуе шчыра густых туманаў подых-пар.. 23.01.2017Accessories


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Ужо развіднела, але сонца яшчэ за лесам хавалася. і так нарэшце сталася, што раніца атрымалася сцюдзёна -росная... Але не трывожыла лес непагадзь млосная — на гострых вільчаках бухматых ялін свяціліся брыльянты. і, як адзін, уплеценыя ў зялёныя ялін валасы, — звісалі празрыстымі кроплямі пацеркі расы. Не злічыць, колькі елак у лесе і на ўзлессі. Тым больш — не злічыць, колькі голак на елках. О, колькі дробных брыльянтавых пацерак на гэтых станістых дзеўках! Залаты прамень кроплю пранізаў — хараство сіняй зоркі паказаў. Успыхнула яна сіне-зялёным агнём прыгожым... Як шмат неспазнанага дзеля нас ў гэтым свеце Божым! Air Jordans