Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Марына Ількевіч

...

Сярэдняя: 4.2 (19 галасоў)

Спей мне песню, Радзіма,
шумам белых гаёў
пра краіну маленства,
дзе я быў немаўлем,
Пра лясоў пазалоту
і пра квецень палёў
са сцюдзёнай і чыстай
васільковай слязой,
Заспявай мне, Радзіма,
шумам весніх дажджоў
пра пралескі у лесе
і пра звон ручаёў,
Пра чаромх белых шаты
і пра квецень садоў,
ля замшэлай той хаты,
дзе я быў немаўлём,
Раскажы мне, Радзіма,
Ціхай мовай дубоў
Пра краіну дзяцінства,
Пра айчыну дзядоў...
Мо пачую я ўрэшце,
што над роднай зямлёй,
льецца вольная песня
маладых жураўлеў..
Майму сэрцу так міла,
Ты краіна бароў,
Што заўсёды пачую
Я твой безгучны зоў..
30.08.2018



Сярэдняя: 4.3 (27 галасоў)


Сярэдняя: 4.1 (17 галасоў)

Адцвілі ў полі кветкі,
Зжалі жыта камбайны́,
Сталі голымі палеткі,
І прыйшлі ўжо халады...
У небе шэрым бродзяць хмары,
Нібы ў моры караблі,
І на збляклыя абшары,
Пазіраюць з вышыні..
Дождж ліецца ў полі дробна,
З неба ніткамі бяжыць,
І спявае штось жалобна,
Гукам кропелек дрыжыць...
Вецер рвецца па прасторы,
Гоніць хмары чарадой,
Нібы сівыя вароны,
Яны лётаюць гурбой...
І крычаць у небе птушкі,
Сумна кружаць у цішыні,
Паглядаюць на макушкі
Голых дрэваў звышыні...
Зямля ўкутана туманам,
На світанку кожны дзень,
Нібы дыхае жывая
У марозны ясны дзень...
І лятаюць павуцінкі
Над азяблаю зямлёй,
Апранулася ў хусцінку
Яна жоўтаю травой...
Восень крочыць нетаропка
Па палетках да зімы,
На сустрэчу апранула
Рабін гронкі-каралі...

17.10.2017



Сярэдняя: 4.2 (20 галасоў)

Беларускія далягляды,
Мне за цеплыя моры мілей,
Шэрань хмараў і водар сасновы,
Не магчыма забыцца нідзе.
Маё сэрца Радзіме аддана -
Таямнічых балот старане,
Дзе блакітныя рэчкі вякамі,
Рыссю імкліва кудысці бягуць,
Дзе у пушчах спрадвечных дубы-веліканы
Свой журботны напеў мне пяюць,
Дзе звіняць і бруяцца крынічкі у палетках янтарных,
І рабінавы сад, у прыгожым каралявым убранні,
Зацямняе сабою красуню-зару...
Маё сэрца Радзіме аддана,
Там з дзяцінства густое ад кромкіх туманаў паветра
Кожны ранак чакае і вабіць мяне..