Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алес Сто

Сярэдняя: 4 (1 голас)

Каханьне, як спеў салаўя.
Каханьне, як шум навальніцы.
Як кружка студзённай вадзіцы,
каханьне ўздымае з раньня.

Як кружка студзённай вадзіцы,
пачуцьці ў сэрцы тваім.
Каханьне - журчаньне крыніцы;
Каханьне ў лёсе маім.

Каханьне, як спеў салаўя.
Каханьне, як шум навальніцы.
Твой подых уздымае з раньня,
Як кружка студзённай вадзіцы.



Сярэдняя: 5 (1 голас)

Я прачнyўся...
Тваiм каханьнем сагрэты.
Вочы расплюшчыў i ў момант гэты...
Я прачнуўся.

Далонi Твае мяне абдымаюць...
Подых Твой - вусны мае абдувае,
Сэрца да сэрца ў такт адбiвае...
Далонi Твае мяне абдымаюць.

У вусны салодкiя Цябе цалую...
I любуюся на Цябе i сябе вiншую!
Шчасьцем запоўнiла маю долю
мiрскую...
У вусны салодкiя Цябе цалую...

I Ты прачынаешся - сонейка ўзыходзiць.
Я ўсьмiхаюся, гляджу ў Твае вочы...
Жаданы падарунак з Табою ранак
з ночы!
I Ты прачынаешся - сонейка ўзыходзiць.



Сярэдняя: 4 (4 галасоў)

Зоры ў небе начным зiхацяць
I гаворку вядуць мiж сабою.
Дзе ў высi бяздоннай ляцяць
Мае думкi ўсьлед за табою.

Вецяр моўчкi кране валасы,
Свежым подыхам дзьмухне ў твар.
Не запамятаваць мне красы,
Якiм Бог надзялiў твой абшар.

Сьпевы птушак абудзяць душу,
Месяц высьвяцiць шлях на вадзе.
Цераз лес я сьцяжынку знайду,
Што да Немана хутка вядзе.

Там убачу, як у вадзе
Месяц з зорамi лёгка лунае.
Толькi там i болей нiдзе!
Чую я, як Радзiма кахае...