Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Надзея Філон

Сярэдняя: 2.4 (10 галасоў)

Дзіця заснула на маіх руках…
Яно ляжыць маленькае такое,
Але ужо адчуць паспела жах,
Адрынутасці боль і сэрца злое.

Ласкавы будзьце, адкажыце мне,
У чым жа гэта немаўля павінна?
Яму матулі роднай не стае,
І бацька не пакліча яго: ”Сыне!”

І не абдымуць з цеплынёй яго,
Пяшчотныя заўсёды рукі маці…
Адрынуты… Гляджу з нямой тугой
На пакалечаны бацькамі лёс дзіцяці…



Сярэдняя: 3.2 (17 галасоў)

Чалавечая мара-
Гэта сон, летуценне,
Бы няулоуная хмара
Ці надзеі здзяйсненне.
Гэта позірк дзіцяці
і лагодныя вочы,
Ласка шчырая маці,
Ззянне зорак уночы.
Мара - гэта старонка
Надрукованых літар
і адбітак пярсцёнка
На жыццёвай арбіце.
Гэта слова натхнення,
Непарыунае з дзеяй.
Мара - гэта імгненне,
Мара - гэта надзея.



Сярэдняя: 2 (8 галасоў)

Праз пальцы прапускаю я пясок,
Пясчаны колер мне казыча рукі
І чуюцца, як быццам, незнарок,
Яго сыпучыя, як шэпт празрысты, гукі…

Напамінаюць аб часах яны,
Што я ў жыцці губляю выпадкова.
Так хочаца прызначаныя дні
Пражыць яскрава і беспамылкова.



Сярэдняя: 2.2 (5 галасоў)

Чаканне.
Спатканне.
Вітанне.
Размова.
Без слова
На мове
Кахання.
Світанне.
Чаканне.