Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сяргей Новік-Пяюн

Novik-Pjajun.JPG
Нарадзіўся 14 жніўня (27 жніўня па ст. ст.) 1906 года ў вёсцы Лявонавічы Нясвіжскага раёна Менскай вобласці ў сялянскай сям'і. У 1918—1924 гг. вучыўся ў Нясвіжскай гімназіі, дзе прымаў ўдзел у скаўцкiм рухе; у 1925—1926 гг. — на беларускіх настаўніцкіх курсах у Вільні. У 1925 г. апублікаваў свой першы верш «Не бядуй» у часопісе «Студэнцкая думка». У 1926 годзе стварыў у роднай вёсцы хор (з 1963 народны) і тэатр. Арганізаваў гурток ТБШ, беларускую бібліятэку і тайныя школы ў Лявонавічах і наваколлі, за што ў 1926 годзе высланы польскімі ўладамі ў Свеце над Віслай. У 1927—1931 гг. — супрацоўнік віленскага часопісу для дзяцей «Заранка». Пасля вяртання ў родныя мясціны ў 1931 г. зноў арыштаваны і высланы пад нагляд паліцыі ў Слонім. Разам з жонкай Людмілай у 1938—1939 гг. выдаваў польскамоўную газету "Gazeta Slonimska". Чарговы раз арыштаваны польскімі ўладамі ў сакавіку 1939 года; зняволены ў турме ў Баранавічах. Вызвалены пасля прыходу Чырвонай Арміі. У 1939—1940 гг. працаваў у сістэме народнай адукацыі, потым дырэктарам Слонімскага раённага краязнаўчага музея. У чэрвені 1941 года выратаваў экспанаты музея разам з І. Стаброўскім, схаваўшы іх на ўскраіне горада. Падтрымліваў сувязі з партызанамі. У 1943 арыштаваны СД; адпраўлены ў лагер смерці Калдычэва. У 1944 годзе падчас расстрэлу групы вязняў (600 чалавек) паранены, прыкінуўся мёртвым, што і выратавала. Пасля вызвалення Слоніма працаваў дырэктарам Слонімскага гістарычна-краязнаўчага музея. 14.12.1944 арыштаваны органамі НКДБ; У 1945 годзе ваенным трыбуналам асуджаны за «здраду радзіме» на 10 гадоў пазбаўлення волі і адпраўлены на Калыму. Вызвалены і рэабілітаваны ў перыяд з 5.11.1958 да 18.12.1958. У 1959 годзе вярнуўся ў Беларусь. Жыў у Слоніме, Нясвіжы; з 1960 г. — у Мінску. Выступаў у беларускім рэспубліканскім друку. Некаторыя песні на словы Новік-Пяюна лічацца народнымі, найбольш вядомыя з іх «Зорачкі» і «Над Шчарай» («Слонімскі вальс»). Пісаў на беларускай, рускай, польскай мовах і на эсперанта. Аўтар зборнікаў вершаў «Заўсёды з песняй» (1984), «Песні з-за кратаў» (засталася ў рукапісе, 1993). Член СП Беларусі з 1984 г.Adidas Yeezy Boost


Сярэдняя: 4.5 (13 галасоў)
Ой, які прыгожы мой Цюцік, што завецца Бой, З чорнай спінкай, сівы ледзь I калматы, як мядзведзь. Поўсць ягоная, як шоўк, Зубы шчэрыць ён, як воўк, А кудлатка-галава Сапраўды, нібы у льва. Ды вы, дзетачкі, смялей! Вельмі любіць Бой дзяцей. У любы прыходзьце час, Не пакрыўдзіць цюцік вас. Белым хвосцікам махне, Рукі ветліва лізне: «Не пабруджу вас, не-не! Лапкі белыя ў мяне!.. Мушу вам яшчэ сказаць, Лапку умею падаваць!..» Вось які разумны мой Верны, шчыры цюцік Бой!Nike Sneakers


Сярэдняя: 4.9 (15 галасоў)
Дні прыходзяць, дні адходзяць, дні лятуць, Быццам рэк бурлівых хвалі ўдаль плывуць. Трэці год як на выгнанні ў чужыне Трэба мучыцца душой і сэрцам мне. Навакол нідзе ня ўгледзіш родных хат, Не працягне рук зычліва родны брат, Не падзеліш нават думак з нікім тут, Не прыгорне ў адзіноцтве родны кут. Ўночы зорачкі прыветліва мігцяць, Быццам з неба на мяне яны глядзяць... Што чуваць, скажыце, зорачкі, вы мне Ў маёй роднай – ды далёкай — старане? Ці татулька мой і матанька ўжо спяць? Ці таксама на іх зорачкі глядзяць?.. Мо й яны пытаюць зорак аба мне, Што раблю цяпер ў далёкай чужыне? – Калі толькі яны, родныя, ня спяць, Калі йшчэ цяпер на зорачкі глядзяць, Занясеце ім, пакуль ня бліснуў сьвет, Зоркі мілыя, сыноўскі мой прывет! І скажэце, каб ня плакаў ні адзін, Што ў выгнанні мусіць мучыцца іх сын! Прыйдзе, прыйдзе да нас хутка ясны май, Прыляту тады, як птушка, ў родны край. Беларускай песні роднае пад тон Зааром мы і засеем свой загон. Беларускі гімн свой смела запяём, З новай верай, з новай сілай зажывём! Ўночы будзем мы на зоркі паглядаць Што, як сёння, будуць ў небе зіхатаць... – Занясіце ж вы, пакуль ня бліснуў сьвет, Зоркі мілыя, бацькам маім прывет! 29 сакавіка 1929 NIKE SB


Сярэдняя: 4.6 (8 галасоў)
Калі гляджу на неба сінь - Прыпамінаю твае вочы. Калі гляджу на твае вочы - Прыпамінаю неба сінь. Угледжу ледзь караляў шнур - Прыпамінаю твае вусны. Калі убачу твае вусны - Прыпомню ўміг караляў шнур. Зірну на ластаўкі крыло - Прыпамінаю твае бровы. Калі зірну на твае бровы - Прыпомню ластаўкі крыло. Пачую спевы салаўя - Прыпамінаю твае словы. Пачую ледзь я твае словы - Успомню спевы салаўя. Другой такой не знойдзеш, не! Лепш за цябе няма на свеце! Бо толькі ты адна на свеце Каханне, шчасце дорыш мне.Apparel