Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

1943

Сярэдняя: 4.3 (1172 галасоў)
Злосна сказаў: «Уставай, пяхота! Мы не на пляжы, а на вайне». І лёг на змяіныя скруткі дроту. І дзвесце салдацкіх запыленых ботаў Прайшлі па яго спіне. Не ён, а другія ішлі ў атаку, Гранаты кідалі ў бліндажы, Калолі фрыцаў, палілі танкі І сцяг перамогі ўзнімалі ранкам На заваёваным рубяжы. А ён свае косці з іржавых калючак Сваімі рукамі без стогну аддзёр, Зваліўся на травы, і стала балюча І травам, і росам, і ветрам гаючым, Што прыляцелі з валдайскіх азёр. Adidas


Сярэдняя: 4.5 (206 галасоў)
Свеціць мне зорка з бяздонных глыбінь. Вечнае неба таемна-прыгожа. Есць нейкая сувязь, няспынная плынь, Толькі ім назвы, імя не знаходжу. Ласкава кажа мне зорка: спачынь! Ах, мой вандроўнік, суцішся, нябожа! Носіш ты ў сэрцы жальбу далячынь, Атам журботны ў святым падарожжы. Светлая зорка, ты ярка гарыш, Одум мой горкі ўзнясі ты на крыж, Мне ж падары ты радасць спакою! О, не, ты далёка, халодны твой жар. Вечар мой нікне под полагам хмар. Арфа разбіта — чыею рукою?Adidas


Сярэдняя: 4.7 (11 галасоў)
Пакуль, сястрычка, падрасцеш І шлях пратопчаш свой жыццёвы, — На памяць вывуч гэты верш, Які складаю шчырым словам Не зразумееш мо мяне — Пішу табе яго навыраст, Я знаю: гэты дзень міне, З якога верш сягоння вырас. Магчыма, толькі ён адзін І астанецца жыць на памяць, Як рэха дальняе гадзін, Што сэрца мне гнятуць і раняць. Тады, сястрычка, ўспамяні Усіх, хто з бою не вярнуўся, Каб намі высненыя дні Зноў паплылі над Беларуссю.Air Zoom Pegasus 33


Сярэдняя: 4.3 (6 галасоў)
У нашай сонечнай хаціне, Здаецца, сцены расцвілі: То колер жоўты, Колер сіні, То матылі ўсё, Матылі. І ўсё ляцелі, Ўсё ляцелі. Вось так бы мы з табой хацелі Ляцець у родныя палі, Як матылі, Як матылі. Лаўлю і гладжу я рукою Па аксамітавым крыле… А гэта вышыты табою Ружова-сіняю каймою Матыль крылаты на стале.adidas