Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

1986

Сярэдняя: 4.5 (43 галасоў)

Ад Чарнобыля ў небе плыве аблачынка.
А па лузе ідуць хлапчанё і дзяўчынка.
Вецер шастае колкі.
Ліпкі дожджык імжыць...
І хто ведае,
Колькі
Засталося ім жыць.

Дзеўчанё яснавокае
І хлапчук светла-русы -
Па вясновай зямле ідуць беларусы.
Узіраюцца ў неба зусім без апаскі,
Каля сцежкі зрываюць паніклыя краскі.
І прагрэс перад позіркам іхнім дрыжыць.
"А ці будзем мы жыць?"
"А ці будзем мы жыць?!"



Сярэдняя: 4.1 (9 галасоў)

Вясна пяе мне песні мая
Вясёлым свістам салаўя,
Які, як ветрык, сустракае
Прыход вясны і радасць дня.



Сярэдняя: 4 (1 голас)

Ты майго сэрца часцінка,
Ты маіх мысляў узлёт,
Надзей і кахання іскрнка
І лёсу круты паварот.

Ты маё сонца,што свеціць
Жадана і ярка вясной,
Цэрцыс і камелій суквецце
І ветрык над сіняй ракой.

Ты каралева пачуццяў
І яркага розуму сон
І песня,якую пачуці,
Не кожнаму сэрцу дано



Сярэдняя: 4.4 (212 галасоў)

Дзе па роднай зямлі ні крочыў –
Скрозь – ад Прыпяці да Дзьвіны –
Перш за ўсё мне ласкалі вочы
Жыта, сосны і валуны.

Дзе ў далёкіх маіх вандроўках
Я ні сьніў аб Радзіме сны –
Паўставалі ў іх зноў і зноўку:
Жыта, сосны і валуны.

I па самай высокай мерцы
Мне ўжо ясна, што да труны
Данясу я не шмат у сэрцы:
Жыта, сосны і валуны.

О, сябры! Калі нешта значыць
Мой усім вам паклон зямны –
Хай і цень мой з пагорка бачыць
Жыта, сосны і валуны.