Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Дзмітрый Шолахаў

Сярэдняя: 3 (17 галасоў)

Палыхалі зарніцы,
Грымелі грамы-
І жорсткія фрыцы
Палілі дамы.

Крычалі бабулі
І дзеці крычалі,
Варожыя кулі
Крычаць не давалі.

І слёзы, і гора
Ліліся ракою
У грознае мора -
Няшчасце людское.

І людзі ўзняліся,
Як хвалі цунамі,
Якія ліліся
Ў людскім акіяне.

І фрыцаў паганых
Змяталі яны
За болі і раны,
За гора вайны.

Каб сёння, як кветкі
Нарцыс і камелій
Ўсе людзі планеты
Ад шчасця квітнелі.

І помнілі тое,
І помнілі тых -
Няшчасце ліхое,
Героеў сваіх!



Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

Залатымі лістамі
Клёны адшумелі
І стаяць з кустамі,
Быццам анямелі.

Ветрык не гайдае
Чыстыя галінкі,
І павук сплятае
Сеткі павуцінкі.



Сярэдняя: 4.1 (9 галасоў)

Вясна пяе мне песні мая
Вясёлым свістам салаўя,
Які, як ветрык, сустракае
Прыход вясны і радасць дня.



Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

Я па снезе іду ля вясёлай ракі,
За ракою на лыжах пайшлі хлапчукі.
А на дрэвах вароны крыламі махаюць
І вясну яны ўпарта да нас зазываюць.
Сонца ў небе смяецца і ззяе на снезе,
Быццам хоча сказаць,што вясна ўжо едзе.
А ў паветры запахла чыстай,чыстай вадою,
І я ўнуку сказаў,што запахла вясною.
І ад радасці мілай заскакаў ён на снезе,
Сапраўды бы ўбачыў,што вясна ўжо едзе.