Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Чарнобыль

Сярэдняя: 4.6 (54 галасоў)
Адначасова — шчасце і бяда, Адначасова — радасць і пакута. Купаю сына — светлая вада, А год — радыяцыйная атрута. Чарнобыля счарнелыя радкі Ў пасведчанні нявіннага дзіцяці. I я, што найшчаслівейшая маці, Сціраю слёзы страху са шчакі.Air Max 20K T8 Shoes


Сярэдняя: 4.5 (68 галасоў)
He дапамог бядзе анёл, Калі ўпаў на грэшны дол Гарачым снегам попел. I мы змывалі горкі пыл I пракліналі небасхіл За небяспеку кропель. Халодны пот. Гарачы снег. I нехта ўпаў. А нехта збег, Хаваючы рэактар, — Хто за сабой людзей павёў I захлынаўся ад прамоў Пра чалавечы фактар. Змываем пыл духоўных ніў, Што нечакана паланіў, Запэцкаў нас па вушы. I дай нам, Божа мілы, сіл, Каб змыць нарэшце гэты пыл Ачысціць нашы душы!..Air Jordan IV 4 Shoes


Сярэдняя: 4.2 (22 галасоў)
He прыляціць у мой куток зязюля, He абнадзеіць і не ўсцешыць слых. Счарнелыя дубы ў гаях паснулі Без гоману і песень веснавых. Я тры гады яе дарма чакала, Перасяленку, здрадніцу, сястру. А мо яна ад стронцыю сканала Сярод птушыных, патаемных скрух. Піла расу з атрутнага лісточка, Хавалася ў атручаных карчах. Зязюльчын лён. Зязюльчына сарочка На смерць падрыхтаваная не ў час...Air Jordan VIII 8


Сярэдняя: 4.2 (17 галасоў)
Каля чарнобыльскіх бяроз Вёў за сабой малых Хрыстос. Трымаў сваю з іх кожны свечку, I кожны пераходзіў рэчку, Што выцякала з балацянкі, Дзе выспяваюць калыханкі Пра чапляў і чароўных дзіваў. Хрыстос дзяцей на ўзлесак вывеў, I пасадзіў наўкол сябе, I, ліст сарваўшы на вярбе, Паспрабаваў на зуб... Паверце, З тым, знаць каб, на якім жа свеце Ён з дзетварой. Пераканаўся, Што свет не той, а гэта. Паўза... Прымоўк, суцішыўся Ісус. Ніяк не мог ён скінуць груз Сумненняў з праведнай душы: Калі дзе ўзяў, там палажы... А ўзяў ён шмат. Урваў у смерці Чародку жыццяў. «Гэта ж дзеці! — Кашчавай ён сказаў. — Пабойся Ты Бога! He дастаць, бач, носа. Над немаўляткамі навісла...» Адбрыў яе, так скажам сцісла. Адбрыў, забраў дзяцей — і ходу. Па пнях, па нейкаму балоту. ...Я столькі рыфмаў ператрос, Зарыфмаваўся каб Хрыстос! Які чарнобыльскіх дзяцей Дарогай вёў чым карацей Далей ад смерці... Цёрлі туфлі. I гаслі жыцці. Свечкі тухлі. Няўжо чытаць нам на кладах Імёны дзетак па складах! Жывіце, родныя, жывіце! Лятайце, басанож, па жыце! Паешце на здароўе бульбы, Што з печы. Дзьмухаюць хай губы На, крутабокую, яе, Што з жару ў роце растае! ...Хрыстос мне бачыўся не ў сне, А ў земляку адным. Міне, Я думаў, ён мяне — я тут жа, He прыглядаўшыся задужа, Партрэт ягоны намалюю... А ён вёў за руку малую. Па ржышчы, што калола ногі. ...Партрэт няўмольнае эпохі.Air Jordans