Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Яўгенія Мальчэўская

Malcevskaya_J.jpg
Нарадзілася 25 жніўня 1949 года ў вёсцы Замошша Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці ў сялянскай сям'і. Сапраўднае прозвішча - Крыжаноўская. Вучылася спачатку ў Замошскай пачатковай школе, потым у Заслонаўскай сярэдняй школе. Пасля паступіла ў Бабруйскі тэхнікум гумавай прамысловасці (1965), пасля заканчэння якога (1969) атрымала спецыяльнасць тэхніка-тэхнолага і працавала прасоўшчыцай-вулканізатаршай на Бабруйскім заводзе гумавых вырабаў. У 1970 г. прызначана карэктарам рэдакцыі бабруйскай аб’яднанай газеты “Камуніст”, у 1972-1973 гг. супрацоўнік рэдакцыі чашніцкай раённай газеты “Чырвоны прамень”, у 1973-1978 гг. вучылася на беларускім аддзяленні філалагічнага факультэта БДУ. Пасля яго заканчэння накіравана на працу ў Равінічы (Чэрвеньскі раён), дзе выкладала ў школе беларускую мову і літаратуру. У 1980 г. пераехала з мужам на Віцебшчыну і працавала ў школе працоўнай моладзі. З 1987 г. выкладала беларускую мову ў школе г. Талачына, з 1989 г. – у школе г. Віцебска. Першыя вершы “Залатая мяцеліца”, “Серабрыліся ля хат таполі…” і інш. апублікаваны ў 1969 годзе ў газеце “Магілёўская праўда”. Затым вершы змяшчаліся ў калектыўных зборніках “Вёсны”, “Нашчадкі”, “Любі будзёны дзень”, “Дзень добры, мама”, “Дзень паэзіі”, у раённым, абласным, рэспубліканскім друку. Аўтар паэтычнага цыкла “Святло асенняе зярнят” (у зб. “Нашчадкі”), зборніка “Залежнасць”. З’яўляецца аўтарам апавяданняў “Мачаха”, “Яраслаўна”.Nike Free Rn Flyknit


Сярэдняя: 4.6 (52 галасоў)
Адначасова — шчасце і бяда, Адначасова — радасць і пакута. Купаю сына — светлая вада, А год — радыяцыйная атрута. Чарнобыля счарнелыя радкі Ў пасведчанні нявіннага дзіцяці. I я, што найшчаслівейшая маці, Сціраю слёзы страху са шчакі.Air Max 20K T8 Shoes


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Выплылі ў неба цёплае, летняе Зоркі ўначы. Як зберагчы пачуццё маё светлае, Як зберагчы? Вусны пяшчотнаю ласкай прасіліся Усё апаліць. Што ж мне зрабіць, каб яны не забыліся, Што ж мне зрабіць? Светлаю песняй каханне віталася З ясных акон. Дзе ж тое шчасце, што блізкім здавалася, Дзіўны мой сон? Дальніх дарог вандраванні адвечныя — Лёс іх такі. Як зберагчы твае словы сардэчныя, Поціск рукі?Nike Hyperdunk 2017


Сярэдняя: 4.6 (16 галасоў)
Глядзелі зорак Далёкіх вочы На сонны востраў Майго сяла А я — дарогай Начной, сірочай Праз лес, праз поле, Праз снег ішла. А я — дарогай Штосілы бегла. А да райцэнтра — Няблізкі шлях. Ды дваццаць вёрстаў, Хіба адлегласць? Тых дваццаць вёрстаў — Шчымлівы страх. А там — на ложку Бальнічным мама, Там мой пачатак I мой працяг... Сціскала сэрца Няўхільнай драмай, Ляцеў пад ногі Бясконцы шлях. Душылі слёзы, Расла трывога. Сябе маліла: — Хутчэй, хутчэй... Дайшла нарэшце, А ад парога Насустрач мама — Цяжар з плячэй.Air Max 95 Flyknit